görme engelli

Rahmetli büyükbabamı hatırlamama sebep olmuştur.

Hayatının son 20 senesini gözleri kapalı olarak yaşadı. Ne büyük zorluklarla karşılaştığını ben dahil kimse anlayamaz. O bir sabah kalkıpta gözlerim görmüyor dediğinde, yanıbaşındaki yataktan başımı kaldırıp baktığımda henüz 7 yaşındaydım.

Bizi çok severdi rahmetli. Kim bilir, Okul arkadaşı torununa lakap taktığında bastonuyla doğrulup "kim ulan o ..." diyerek bir baston, bir küfür savuran o güzel insan, torunlarını nasıl bir özlem içinde görmek istiyordu.

Abim kız arkadaşı olduğunu ve evlenmek istediğini söylediğinde, müstakbel gelininin fotoğrafını parmaklarıyla hissetmeye çalışmıştı. Nasıl unuturum ben seni büyükbabam, yardımseverliği, merhameti, adaletli olmayı, güzel hayatın tüm zorluklarına rağmen umutla yaşamayı, inatçılığı ve hatta asabiliği hep senden öğrendim. Unutamam.. sen benim biricik büyükbabamsın.

33'lük tesbihinle bir başınayım sanıpta Mırıldanır şekilde allah'ım sen büyüksün" deyişlerin hâlâ kulaklarımda. Sağlığında gidemediğin hacca söz verdiğim gibi senin yerine gideceğim imkanım olur ve allah nasip ederse. Nurlar içinde uyu güzel büyük babam.