hircin kiz

kemal aydoğan'ın başarılı rejisiyle sahnelenmiş bir oyun atölyesi eseri. aynı zamanda oyun atölyesi'nin othello ve atinalı timon'dan sonra sahneye koyduğu üçüncü shakespeare oyunu. diğerlerininde rejisi kemal aydoğan'a ait. başarılı rejinin yanında öylesine genç ve dinamik bir oyuncu kadrosuna sahip ki belkide bu oyunun bu denli başarılı olabilmesinde en önemli nokta buradan kaynaklanmaktadır. oyunun künyesine gelecek olursak;
katharina rolünü aybanu aykut, petruchio karakterini ise fırat tanış sahneliyor. lakin burada durup birkaç laf söylemek gerek. özellikle fırat tanış hakkında. onun ne denli iyi bir oyuncu olduğunu zaten tramvay filminden biliyordum. lakin onu birde tabiri caizse oyunculuğun er meydanı olan tiyatro sahnesinde izlemek bana apayrı bir keyif verdi. her şeyden evvel yaklaşık 2.5 saat süren oyun boyunca rolünden anlık bile olsa kopmaması kesinlikle takdir edilmesi gereken bir durumdur. shakespeare'in yarattığı petruchio karakterini bizim kültürümüzden, maço bir adama uyarlaması gayet başarılıydı. bunun dışında katharina rolü ile aybanu aykut hırçın kız nasıldır ve zamanla nasılda "ehlileşir" onu iyi anlatmıştır. tabi oyuncular sadece bu iki isimle sınırlı değil. öylesine büyük, genç, dinamik bir kadro var ki gerçekten o parıltılarıyla göz dolduruyorlar. timur acar, osman akça, gözde başaran, pınar bekaroğlu, toğan şerif önay, evren erler, mert fırat, gözde kırgız, aylin kontente, muharrem özcan, selen öztürk, inan ulaş torun ve ipek türktan. her biri birbirinden yetenekli, ışıltılı.
işin oyuncular kısmını geçip, birazda oyunun sahnelenişi, metnin işlenişine bakacak olursak şunu rahatlıkla söylemek mümkün; oyun temelde ciddi bir tahribata maruz kalmıştır. öyleki karakterler günümüz esprileri ile şekillenip, günümüz şartlarına göre hayat bulmuşlar. bu açıdan bakarsak en iyi örnek fırat tanış'ın canlandırdığı petruchio karakteridir. biz bu oyunla resmen türk öğeleriyle bezeli bir petruchio izledik. lakin keyif vermiştir, o ayrı. dekora gelecek olursak, gayet sade ve hoş.
oyunun hikayesi belli. çok genel bir ifadeyle kadın-erkek ilişkilerinde kadının erkek tarafından baskı altına alınmasını, "ehlileştirilerek" erkeğe boyun eğdirilmesini anlatıyor. yani bir nevi insan evcilleştirilmesi gibi bir şey bu. tam bu noktada yönetmen kemal aydoğan'ın oyun hakkındaki görüşlerini aktarmak isterim;
"çeşitli işkence metotlarını ve en önemlisi katarina'nın benliğini tepetaklak ederek petruchio, katharina'yı evcilleştirmeyi başarır. evcilleşen katharina kendi türküsü yerine, erkeğin türküsünü söylemeye başlar. bundan dolayı oyun oynarken çıkış noktamız, katharina'nın iradesiyle erkeğin boyunduruğu altına girmesi değil, erkeğin fiziksel baskı, şiddet ve irrasyonal zihniyet kalıplarını kadına zorla kabul ettirerek onu baskılaması, doğasını bozması, onu egemenliği altına alarak, kadını kendi konforu için bir araç haline getirmesi oldu"
oyun finaliyle aynı zamanda siyasi mesaj verme yoluna gidiyor. lakin bence bu noktada bir sıkıntı yoktur. çünkü sanat yapan bireylerin yine sanat yoluyla ideolojik görüşlerini aktarmaları kadar normal bir şey olamaz. bu açıdan yapılan finalin rahatsızlık verdiği söylenemez. özellikle son günlerde çok hassas bir konu haline gelen türban konusuna iyi bir atıfta bulunuyor. ve böylece uzun bir süre seyirci tarafından alkışı topluyor.
kısacası iyi bir oyun atölyesi işidir bu. muhakkak gidip izlenmesi gerekir. iyi reji nedir, sağlam dinamik oyunculuklar nasıldır bu oyun sayesinde hepsi bir bir görülebilir. günümüz şartlarına uyarlanmış, bizim kültürümüzden öğeleri barındıran, bambaşka bir shakespeare oyunu. izleyiniz, izlettiriniz.