baba ile diyaloglar

baba sinirli bir insandır özellikle saclarını uzatmış iki oğluna karsı. *
yer- ankara
zaman- bir yaz günü öğle saatleri

iş için arabayla bir yere gidiliyordur, xargn zorla gelmiştir, huysuzdur baba da kolayla ve tobleronla kandırmaya calışmaktadır.nesesi yerindedir yani. yolun hiç alaksız bir noktasında ani bir fren ve arabaya doğru kosan uzun saclı biri ve babamdan gelen ses,

+ abin değil mi lan o? eşşoğlueşşek, mal,

ben olayın verdiği şaşkınlıkla dikiz aynasından, gelen abime bakmaktayım bu arada. abim gelir hiç ses cıkartmadan oturur.

+ ne lan bu saatte burda otostop cekiyon?
- okula gidiyodum baba.
+ biz sana para vermiyor muyuz? niye elalemin arabasına biniyosun? uzun sacın var bi de ya sey zannederlese?
- hö?! *
gidilen güzergah biraz değiştirilerek okula dogru dönülür.

- baba beni köprüde indir ben ordan yürürüm girişe.
+ öyle yapacaz zaten! bir de sınıfına cıkartsaydım. alla alla!? *

okula yakın bir yerde durulur ve abi iner. baba formula araclarına tas cıkartacak bir şekilde kalkış yapar. bir yandan da bir şeyler mırıldanmaktadır. xargn ortamdaki gerginliğin farkında olarak susmaktadır. o günlerde önemli bir arkadaşın da dogum günü vardır. hangi gün olduğu ve nasıl gidileceği kafada tasarlanırken ayın kacı olduğu unutulmustur ve babaya sorulur.

= baba bugün ayın kacı?
+ onu da mı bana soruyosun? ne biçim adamsınız siz. * yasamayı öğrenemediniz gitti. hep benim sırtımda nereye kadar. al işte adam 8 senedir okuyo bir işin ucundan tuttuğu yok. okuyup basımıza profesor olacak essogulessek. * adam olmaz zaten sizden. elin oğulları şirket kurar bunlar daha babayı emer.* vampir herifler!