birileri birilerinin

seni özlemeye alıştım ben, 
seni sevmeye alışmıştım ya hani onun gibi işte.
düşlerim artık dokunmuyor kalbime eskisi gibi.
varlığın ya da yokluğun değiştirmiyor sevgimi.
ruhum nerede bilmiyorum.
korkmuş, saklanmış belki kapalı kapılar ardına..
korkuyor bir kez daha düşer diye
ama çıkmayı öğrendi ki o cukurlardan, 
defalarca düştü ya hani, 
yoruldu belki. 
ezberledi yolları ama gücü kalmadı belkide..
varlığın değiştiremez mutluluğumu 
daha mutlu bir ben olamam artık seninle.. 
yokluğun nasıl bir hiç ise varlığında öyle artık.
sevgim her şeyden büyük,
ama kalbim sensizliğe alışkın.
üzülmeye alışmış 
özlemeye alışmış
kelimeler..
yokluğun..
sensizlik..