alzheimer

kimse bu hastalığı yaşamasın ya da sevdiklerinin yaşadığını görmesin inşallah.
çok zor gerçekten.
çok yıkıyor çünkü sevdiğin birini bu halde görmek. bir bebek nasıl her gün adım adım öğrenip, büyürse; bu hastalıkta olan insanlar adım adım günden güne geriye gidiyorlar ve sonunda bir bebek gibi bakmak zorunda kalıyorsunuz onlara. farkında oluyorlar çoğu zaman kendilerine yetemediklerine ve bu yüzden daha da hırçınlaşıyorlar ister istemez. bir süre sonra ne söylediklerini kafanıza takıyorsunuz ne de başka birşey kalıyor hafızanızda çünkü o küçük bir çocuk ve yardıma ihtyacı var kocaman bedeninin içinde...