türban

yükselip daha fazla para kazanabilmek veya işini kaybetmemek için her çeşit numarayı yapmak zorunda kalan, komşuluk - dostluk gibi kavramlar kültüründe varken bunları unutup; robin sharma kitaplarıyla yeni bir şey öğreniyormuşcasına coşagelen, kişisel gelişim kitaplarından "kendini dünyanın merkezi olarak görme" yeti(!)sini öğrenip bencilleşen, sınavlarla - denemelerle - zorluklarla okumaya "hak kazanabilen", köhne evlerde üç kuruşluk burslarla yokluğu zerafettenmiş sayılan bir kaç yılı okuyarak geçirdikten sonra; işsiz kalan, işsizlikten intihar eden, buna rağmen tüketen tüketen tüketen... cep telefonunun - arabanın - kıyafetin en son modeline "borçla" "taksitle" -yinede- müptela, beyin uyuşturan masalsı dizileri ağzı açık, ağlak yarışmaları göz yaşlı izleyen, tüm bunların üstüne;

yaşadığı coğrafyanın, bu coğrafya insanının yapısının "geçmişin" hiç farkında olmadan "kendi de nedenini bilmeden" bir şeylere birileri istedi diye tepki gösteren -taraf duran- rest çeken...
güncel olan uyuşturucu; alevi - sünniyse birbirini yiyen, açık - kapalıysa birbirine çemkiren, müslüman - gayrimüslimse birbirine savuran, türk - kürtse neden? demeyen...
tüm bu kaoslara bir şekilde tepki yetiştirirken -elinden kayıp gidenlerin- ne kadar maaş aldığının, maaşına ne kadar zam yapıldığının, neden okuyamadığının, neden iş bulamadığının sebebini sorgulamayı "unutan" "unutturulan" insanlarız vesselam.

başlık; türban (hani bu yahudilerin hristiyanların da taktığığı, müslümanların da yüzyıllardır kullandığı örtü)
güncel tanım; ülkemizde bir süredir, bir şeylerin üstünü kaos ortamı yaratarak kapatıp topluma unutturmak için (aynı amaçla yapılan suikast ve ırkçılıktan boş kalan zamanlarda) kullanılan *simge.

(bkz: haydin kavga edelim)