ağlayamamak

bi arkadaş anlatmıştı başlık hatırlattı***
bi sevgilim vardi 2-3 yıldır çıkıyoruz seviyor beni belli, bende severdim ama sıktı artık eskisi gibi heyecanlı değilim. sulugoz bisey ne zaman kavga olsa ağlamaklı bi sesle arar. sevince kiyamiyor insan uzuluyor ama son zamanlarda sinirim tepeme çıkıyordu şakayla karisik zirlama diyorum mesajı alsın diye ugrasiyorum. kizi paslicam ama zirlar ağlar diye diye bikac ay neyse deyip geçirdik. o da artık farkında elinde tutmak için çırpınıyor bende biliyorum onun bildiğini. artık cok sıkıldım güçlü güzel bi kız istiyorum yollayacam kızı bu sefer kararliyim aradim soguk bi ses tonuyla konuştum hadi gel bisey konuşacam dedim kız çaktı ama bisey demedi geldi kafeye, konuştum uzunca garanti ağlar diyordum aglamadi bocük ölse gözleri dolar ama hiç aglamadi keşke aglasaydi öyle bi bakıyor ki utanıyorum ayrılacaz deyip kalakacaktim açıklamalar yapıyorum vicdanım bi turlu rahatlamiyor bisey demiyecek misin diyorum hayır bile demedi başını salladı. tamam dedim kendine iyi bak yinede bisey olursa söyle dedim gulumsedi gitti. öyle bi gülümseme değil ama bu öyle acı ki artık hiçbirşey hissetmediğim o kızın o gulusu dağıttı beni. ben guclu bir kizi kaybettim, bir daha beni kimse öyle sevmeyecek.