ağlayamamak

acılara üzülüp üzülüp sonrasında hissizliğe bürünmüş insanlar ağlıyamazlar... (bkz: güleriz ağlanacak halimize).

Çok kötü. Bi aglasam rahatliycam ama olmuyor. Gözyaşı rezervim mi bitti nedir anlayamadım.

en doğru olandır..
'inşallah allah kimseye ağlama yeteneği vermez' sözü eklenesi durum..

cevabını bildiğin soruyu yapamamak gibidir. uğraşırsın durursun ama yapamazsın işte. deli eder bazen insanı. uykusuzluk bile yaptığı görülür.

(bkz: s*ktiret) .

kötüdür. içinize attığınızı somut olarak hissettirir. ağlasanız rahatlayacaksınızdır ancak bir türlü düşmez o damla, donar kalır.
istediğinde ağlayabilen birisiyken bu aralar yaşadığım durumdur ayrıca, keşke ağlayabilsem.

Sevdigin biri varsa zor olan durumdur.

Bende olan şeydir için parçalanır ama yapamazsın.

gülünecek halimize...

Çok ağlanmıştır. Bir işe yaradığı görülmemiştir.

Icinde biriktirmektir. Disina vuramamaktir. En kotusudur.

Büyümenin yan etkilerindendir. Küçükken ne güzel ota boka ağlardık. Düşünce dizin kanasa da, babanla annen tartışsa da. Ne varsa içinde vururdu gözlerimize. Büyüdük de ne oldu? iki damladan fazlası akmaz oldu, lafta güçlendik direnç kazandık acıya karşı. Ama lafta işte. Ne varsa içimize atar olduk, ağlayamadık doyasıya.

(bkz: ay ben ağlarım)

Hayat seni acılara alıştırıyor demektir... Ama beklemediğin anda beklemediğin bir şey olur ve... Ağlarsın...

şu aralar ciddi ciddi başımdaki beladır. bir türlü ağlayamıyorum. o kadar kötü şeyler yaşıyorken ağlayamamak haliyle rahatlayamamak insanı sürekli depresif bir ruh haline sürüklüyor. zamanla ne derdiniz olduğunu bile unutuyorsunuz bildiğiniz tek şeyse mutlu olmadığınız oluyor. günlerdir beni en çok üzen şarkıyı dinliyorum. her metro durağında benden önce inenlerle ve bende sonra ineceklerle vedalaşıyorum. hepsi o durakta iner inmez ölüyorlarmış gibi hissediyorum. o kadar çokuz ki en çok yalnızken varmışız gibi hissediyorum. yanından geçen omzuna çarpan her insan bir hayat ve sen o an sadece yanlarından geçiyorsun ve bir daha o insanları görmüyorsun belki senden beş dk sonra ölüyorlar belki beş yıl sonra belki beş çocukları oluyor senden sonra. metroda bakıştığın onca insan... ağlayamadığı yerde edebiyat başlar insanın ben en iyisi metroyu bırakıp bazı müzikleri sileyim.

bir gün içerisinde bir ömürlük ağlayınca, daha sonra ağlamak için gözyaşı kalmaması durumu. çoğu insanı sikip atacak şeyler gelse de insanın başına, toprağa verilen o küçücük beden; babasının, nenesinin gözyaşları akla gelince utandırır derdinden. üzülürsün ama o kadar değil, gözlerin dolar ama ağlayamazsın. daha büyük dert var mıdır ki dünyada evlat acısından gayri? aşk neymiş, ayrılık neymiş, para neymiş ki?

Acılara alıştıktan sonra olan normal bir durumdur.

Cipralex ten sonra yaşadığım durum. Ağlayamamaktan bunalıma giricem yeminle.

Ne illet bir şey bu ya. Buraya 3-4 ay önce yazmışım ağlayamıyorum diye, 3 ayda hiçbir olumlu gelişme olmazken üzerine her şey daha da boka sardı, oturup salya sümük ağlasam kimse yadırgamaz ama yok olmuyo. 2 damla akıyor 3.sü gelmiyor. Ağlasak rahatlayacağız bi nebze belki ama hayat onu bile bize çok görüyor anasını satim.

çok kötü lan. böyle ağlamak istiyorsun ama ağlayamıyorsun, yutkunuyorsun falan.

illet bir şeydir. Kötü bir durum olduğunda çevredekiler bunu Gözyaşları ile dışa vururken siz vuramadığınızda kendinizi suçlu gibi hissettirir. Daha kötü ve bir üst versiyonu da (bkz: üzülememek)

bu gece aştığım problem. son darbeyi yemeyi bekliyormuşum demek ki.

Insan ağlasa rahatlayacagini bilir iki damla göz yasindadir bütün mutsuzluğu bunu da bilir ama akmaz o yaş bir türlü atilmaz içinden. Berbat bir şey gibi gelir bazen insana.

Sıkıntıyı dışa vuramama hali. Gerçi vurup ağlasanız da birşey değişmiyor ama neyse.

Böyle boğazına yumru takılır. Dünyadaki en kötü durumlardan bir tanesidir.