semih kaya

galatasaray'ın en özel, en garip, en içten, en delikanlı, en artist en enlerinin olduğu ama en 'galatasaray aşığı' futbolcusudur.

bak sevgili kardeşim: bu çocuk 91 doğumlu. bu çocuk 3-4 yaşındayken biz arif'in attığı golle manchester'la başa baş mücadele edip ali sami yen'deki ikinci maçta koca united'ı eliyorduk, geldi 5 yaşına fatih terim'li seneleri hayal meyal gördü, geldi 9 yaşına galatasaray'ın uefa zaferi'ni ailesiyle, arkadaşlarıyla izledi, ilkokulda hava attı, ataköy'de top oynarken suat kaya oldu, arif erdem oldu, hakan şükür oldu, bülent korkmaz oldu.

geldi atrium'da cızbız köfte'de 1.5 köftenin yanına piyazı zar zor yiyebiliyorken sene oldu 2002. ümit karan'ın topunu florya'da kendi gözleriyle izledi. Az biraz jardel'i, serkan aykut'u, perez'i hatta sergen'i bile gördü o florya'nın çiminde semih.

Semih'in içindeki galatasaray sevgisini, galatasaray'a duyduğu karşılıksız aşkı, tutkuyu hatta saplantıyı ben 16 senelik taraftarı olarak bu camianın çok net bir şekilde görebiliyorum.

Galatasaray, Semih'in çocukluğudur. Galatasaray, benim çocukluğumdur. Semih, bendir. Ben, semihtir.

Semih, Galatasaray sevgisinin ve ona adanmış hayatlarımızın harman ateşle yanan meşalesidir.

Semih Kaya, Galatasaray'dır.

düzeltme için: joseph ck'ya teşekkürler. uykusuzluk etkisi.