ölüm

nefesi ensemde bu ara. kokusunu alabiliyorum artık iyice.
canımın acısı geçer mi kollarına atılsam?
sevgili gibi bir şey bu ölüm dedikleri;
üzerine gidiyorum, kaçıyor.
kaçıyorum, sürekli peşimden geliyor...
bıraksa ya peşimi?
canım acıyor benim. hem korkuyorum da zaten.
nasıl ölmüştü dedem? -gülmekten-.
kocaman elleri var bu ölümün, ve kocaman ayakları.
oysa kendisine çok beden küçük gelirim ben. biraz daha zaman verse? büyüsem?

bıraksa ya peşimi?
biraz daha...

lütfen...