recep tayyip erdogan i ozlemek

günümüzde pek mümkün olmayandır. çalışan bir insanın ortalama bir gününü baz alırsak senaryo şu şekilde olacaktır:

* sabah uyan, kahvaltı yaparken televizyona bi göz at. bil bakalım kim var?
* kahvaltı bitsin dışarı çık. bir büfenin önünden geçerken gazetelerden sana göz kırpanı mutlaka tanırsın.
* metroya bin, kafanı az kaldır. gördün mü melih başgan ile kafa kafaya vermiş canım ya ne tatlılar.
* metrodan in, iş yerine yürü. sağındaki panoyu nasıl görmezsin? ah o seyrek bıyıkların verdiği huzur.
* iş yerinde bunal, internete göz atmaya karar ver. video, fotoğraf kesmedi mi al bak entrysi bile var.
* iş bitsin, eve dönüp akşam haberlerini izle. miting şovmeni uzun bir adama kesin denk gelirsin.
* uyu. gün içinde maruz kaldığın bu kadar uyarıcıdan sonra hala şansın varsa rüyanda yalnızsındır.

çok sevinme yine sabah oldu.