hatırladıkça iç burkan garibanlık anıları

edit: 1 mayıs kutlu ola, tüm işçi ve emekçilerimizle güzel bir türkiye hayaline...
https://www.youtube.com/watch?v=VS8GIqjPVHM

4 yıl oluyor.

beni terk edip ağzıma sıçmış hatunla, henüz cicim aylarını yaşıyoruz.canı sağolsun biraz salaktı.
salak mı seviyorsun amk evet salak seviyorum amk neyse bununla bir cafeye oturduk kadıköy'de.

bir kahvaltı yapacaktık.
çılgınlar gibi yedik içtik.hesap 45 küsür geldi.
sorun etmedim.

+hayatım beş liran var mı, bende 40 var?
-alexo ımm şey? ( senin ben geçmişini sikeyim bakışı atıp kasaya yürüdüm)

masadan bağırıyor!!

-aşkım hallediyor musun? ( yüzüme sahici gibi duran ama sahici olmayan yapmacık bir tebessüm takınıp, kafamı öne arkaya oynatarak hıhı dedim)

-abicim ya bende 40 var, 5 lira yok napsak?
+az yeseydiniz befendi...yapabileceğim bir şey yok.(ne yedik ki amk 2'şer kahvaltı tabağı ek olarak 8 çay)

baktım olmayacak masaya gittim.

-hayatım sen bize git taksiyle. parayı anneme ödet. para alıp gel.rezil olduk valla, millet zaten bize bakıyor.
+neyse bu taksiye atladı. ben de o arada annemi arayıp durumu izah ettim.zaten mekanda rehin kaldım bildiğin.

yarım saat sonra taksiyle geldi ama araçtan inmiyor.

bu gerizekalının gidiş parası 15 lira tutmuş taksiyi bekletip, yukarı çıkıp annemden 10 lira almış.(borcumuz 5 lira, zeki ya 10 alıyor garanti olsun diye... amk malı)

bu sefer aynı taksiyle dönünce bu salak(ulan sinirimden gülüyorum yazarken), 30 lira taksiye 5 lira da cafeye borcumuz olduğu fark ettik ve bizde sadece 10 lira vardı.

bu sefer o mekanda rehin kaldı, aynı taksiyle ben eve gidip 100 lira aldım da kavga dövüş hallettik.

-