muhibbi

can atilla 'nin aşk-ı hürrem albumundeki siir.

Senin gamın, derdin bu gece güçsüz candan geçti gitti.
Göz yaşlarıma bak, yeryüzünü ve gökyüzünü doldurdu şimdi.
Kimsesizim, hali perişanım, kala kalmışım.
Aşığım, sabırsızım ve acılar içindeyim.
O yürüyen servinin, sevgilimin ayrılığından, ayağı toprağa bağlı bir çam gibi kalmışım şimdi.
Aşk derdim için ne söyleyeyim ki, söylemek, anlatmak mümkün değil.
Ey doktor bir çare bul bana, çünkü gönül derdi bu can-ı aştı geçti.
Ey ay yüzlü sevgilim, senin aşkınla dertli oldum ne yapayım.
Kendi kendime bu bela içine düştüm ne yapayım.
Ey eziyet eden sevgili, senin elinde Muhibbi gibi
Akşam sabah kıyamete kadar feryat ediyorum.

viyola taksimi, can atilla'nin mistik armoni duzeni ve şiirin yorumuyla tam bir keder. kimseye mutlaka dinlesin diyemem, cunku tavsiye edemeyecegim kadar onemli oldu benim icin. "beni anla ne olur" demek kadar sacma olur "bu siiri dinleyin" demek.