hayat

Meyvenin bir daldaki serüvenine benzer. Olgunlaşan meyveler çoğunlukla daldan kopar ve düşer ve yerde çürümeye başlar. Kimi zamansa meyve dala sımsıkı tutunur. Cürüse bile dalda çürür. Rüzgar savurur, yağmur bastırır ama o dala sımsıkı tutunmuştur.
Elbet bi gün çürüyeceğiz. Yerde veya dalda. Ama nasıl çürüdüğümüz önemli. Hayat bize farklı konumlar, zorluklar, tavizler sunabilir. Yağmur herkese yağar, rüzgar herkesi savurur. Biz görmesek de bu böyledir. Hiç kimse instagram, twitter, facebook da gördüğümüz gibi bi hayat yaşamıyor. Görmemizi istedikleri hayatlarını paylaşıyorlar yalnız. Dertlerimiz olmasa mutluluğun kıymetini bilir miydik?
Güneş batmasa aydınlığın, özlem duymasak vuslatın kıymetini bilir miydik?
Hepimizin ayrı bi sınavı var. Sen benimkini görsen de görmesen de var. Yağmur fazla zorlamaz beni ama rüzgar da hiç eksik olmaz tepemden.
Mühim olan nerede, nasıl çürüdüğündür. Sen savaş ve hayata tutun ve unutma hayat yağmur ve rüzgardan ibaret değildir, meyveyi besleyen ağaç da hayattır.