anda

hüseyin nihal atsız'ın bozkurtların ölümü adlı kitabında görülen ve kan kardeşi anlamına gelen kelimedir.

--- spoiler ---

yasavullar karabudak’tan yirmi adım uzakta idiler. beşi diz çökmüştü. beşi onların ardında ayakta duruyordu. bağa tarkan buyurdu:

- ok çek!

on yasavul sadaklarından birer ok çekerek kirişlere yerleştirdiler. bağa tarkan gene buyurdu:

- gezle!

yaylar gerildi ve karabudağ’ın göğsüne çevrildi.

son kumanda yamandı:

- okla!...

keskin, vınlayıcı bir ses, bir rüzgar sesi işitildi. on ok uçarak karabudağ’ın göğsünü buldu. genç onbaşının göğsü oklarla yalaşarak kardeş olmuştu.

karabudak ilk önce sarsıldı. sonra öne doğru sendeleyerek üç adım attı. yavaş yavaş dizleri üstüne çöktü. yüzünü, tanrı ile konuşmak ister gibi, göğe çevirdi. bir şey söyleyecekmiş gibi ellerini yukarı kaldırdı. sonra iri bir ağaç gibi yere devrilip kaldı. toprak bir anda kızıl kana boyandı. tam bu sırada doludizgin bir atlının geldiği görüldü. binbaşı ışbara alp dörtnala gelmiş, fakat yetişememişti. karabudağ’ı yerde görünce kaşlarını çattı. yere atlayıp yanına koştu. onbaşının başını koluna yaslayarak kaldırdı. alnından öptü:

- “yiğit onbaşıydı. tanrı yargılasın” dedi. diz yere vurup kendisini selâmlayan onbaşılarına bakmadan gene atına atlayarak dörtnala uzaklaştı.

o zaman onbaşılar karabudağ’ın ölüsüne yaklaştılar. göğsündeki oklardan birer tane çektiler. çekilen okların yerinden genç onbaşının kanı şurluyordu. pars, kımız çamçağını çıkardı. karabudağ’ın kanından içine biraz akıttı. sonra bıçağını çıkararak kendi bileğini kesti. kendi kanından da damlattı. öteki onbaşılar da öyle yaptılar. yalnız üç oğul yanaşmadı. pars sordu:

- sen gelmiyor musun?

- ben sizinle kan kardeşi olamam. karabudağ’ın singilini alacağım.

onbaşılar kımızdan birer yudum içtikten sonra kalanını toprağa serptiler:

- “gök tanık olsun. yer tanık olsun. ağaç tanık olsun. su tanık olsun. and içtik. anda olduk. kan kardeşiyiz” dediler.

--- spoiler ---