yapılmış en aptalca dalgınlık

sigarayı yıllar yılı gizli içmenin verdiği eziklik ve aynı orantıda olan yakalanma korkusuyla gelişen sigarayı boş yere sağa sola fırlatma reflekslerinden olsa gerek başka bir şehirde ağzımda sigara "lan nasıl olsa beni bu şehirde tanıyan yok" gevşekliğiyle boş boş gezinirken o sıralarda istranbulda olan bir akrabama benzeyen ve karşıdan üzerime doğru gelen adamı görmemle birlikte daha nice tüyü bitmemiş yetimin hakkı olan sigarayı* yere atmam ve o esnada ciğerlerime bayram yaptıran dumanı ciğerlerimle birlikte dışarı bırakmam bir olmuştu... aslında dalgınlıktan mı? yoksa göt korkusundan mı? böyle oldu bilemiyorum ama etraftaki insanların bana bakışlarını gördüğümde olay yerinden nasıl uzaklaştığımı bile hatırlamıyorum.