ankara

Nüfusunun büyük bölümü Çorum, Yozgat, Çankırı ve Kırşehir'den göç edenlere aittir.

Gitgide büyümekte ve gelişmektedir. Ancak bir Avrupa şehri görünümüne sahip olma yolunda ilerlese de Anadolu izlerini fazlasıyla hissettirmektedir.

Bu gelişimin yanısıra muhteşem bir kültürel erozyon yaşanmaktadır. Kaşık havası bozkır müziği yerini pavyonlarda sarışın genç kızları oynatma bayağılığına bırakmıştır.

iç Anadolu kökenli ailelerden dünyaya gelen son nesil; ne ailesinin anadolu kültürünü almakta, ne de gerçek, cumhuriyet sonrası ankara kültürüne uymakta, tersine kimliği belirsiz, oturmamış yapmacık bir kültürle büyüyen nesillere dönüşmektedir.

Ankara caddelerinde gördüğümüz, sıhhiye kızılay arasında dolaşan, ulus gençlik parkı gar üçgeninde otobüs durakları etrafında dolaşan, elleri ceplerinde ankaragücü beresiyle gevşek tavırlı sırıtan suratlı gençler, bu karmaşık ve tutarsız çevrenin ürünüdür. Ankara gittikçe uydurma bir atmosfere dahil olmakta, ne modern başkent, ne de sağlam temelli iç anadolu kültürünü yaşamakta/yaşatmaktadır.