aşık olamamak

sonuna kadar hissettiğim hadise.
dün bi arkadaşla konuşuyoruz adam platonik olarak aylardır hatunun tekine vurgun ve bu çarşamba kızın doğum gününde açılacak. dolayısıyla stres heyecan son noktada. arkadaş anlattıkça elini eteğini bu işlerden çekmiş emekliliğin tadını çıkaran bir ihtiyar gibi onu dinledim. ne yabancı geldi bu his bana lan bu kadar? benden iki yaş büyük bu arkadaş o da çeşitli aşk savaşları atlattı ama hala aşık olabiliyo.

gece yatarken her türden senaryo oynarsın bu zamanlarda, kıza açılacaksın vereceği her tepkiye bir altyapı geliştirirsin konuşmanı repliklerini çalışırsın ve sahneye çıktığında artık ne yapacağını bilen bir tiyatrocusundur. ancak işin biraz doğaçlama olması ve hatun kişinin vereceği cevapların kestirilememesi derin bir heyecan ve durmak bilmeyen bir stres kaynağıdır. ama olsun lan, bunlar tadından yenmeyen hedelerdir.
beyni fena yoran zamanlar bunlar, analiz uzmanı kesilirsin bu zamanlarda,
acaba öyle mi acaba böyle mi? hmm mesaj geç geldi, hmm ikidir bakışını yakalıyorum.
gelen mesajlara cümle cümle analiz yaparsın. picasso tablosu açıklayan sanat sevicisi gibi olduk olmadık her davranışına bir anlam yüklersin, hep bi umut, hep bi ehe ehe ile geçer bu vakitler.

platonik zamanlarım fena gerilerde kaldı, nerden baksan 8 senedir içimde hiç bi şey tutmadım her kim olursa olsun ne hissettiğimi anında söyledim. yine olsa yine söylerim (bkz: seviyosan git konuş panpa)

ama hajısos etkilenemiyorum lan ben bildiğin, içimde birine karşı hiç bir his beslenmiyor. bir dönem her keko nun istisnasız msn fotoğrafı olan ersin karabulut un çizdiği resim var ya hani erkek arkaya bakıp kanlar içinde kalbinin olması gereken yeri tutuyo, kız bi elinde elemanın kalbi diğer elinde bavulu gidiyo. işte sanırım bana yapılan komplonun sonucu da tam olarak bu (bkz: ehe)
o bi gitti, bi daha o da dahil olmak üzere kimseye karşı derin duygular besleyemedim kimseden etkilenemedim aptal aşık olamadım. zamanla sevdiğim alıştığım insanlar olsa da ben bildiğin ciddi ciddi eksik kalmışım.

biletini bin bir zahmetle bulduğu ve kesin binmesi gereken treni kaçıran talihsiz adamın hüznü var içimde bu gün. bana bu eksikliği hissettirdiği için arkadaşıma sövdüm. mona kodumu adamı ne güzel kariyer kasıyodum ben aklıma nerden getirdin bunu.