hande çayır

toplaşın sözlük. siz de gelin google cevherleri... hande çayır yazdınız gugıla bu çıktı karşınıza ama yapacak bir şey yok.

pendik sınav dershanesindeydim. o zamanlar yine havalı takılıyorum, marjinalim de biliyorsun. kızlar falan götümde dolanıyor, benimse okuldan sevgilim vardı. bunların hiçbirine yüz vermezdim. bir tanesi vardı, benden nefret ederdi. ne desem itiraz eder, sınıfta hep beni rezil etmeye çalışırdı. gerizekalı benle aşık atabileceğini zannediyordu herhalde. geometride bunun eline veriyordum. ben de ona sataşıyordum. 90 derece 180 derece derken artık iş iyice çığırından çıkmış, konu coğrafya dersine kadar gitmişti.

zamanlar geçti. senenin sonuna yaklaşıldı. yaklaşık 4 ay aynı sınıfta derse girdik sonra benim sınıfı yukarı aldılar (zeki ve çalışkandım tabii). bu 4 ayın sonlarında iyiden iyiye muhabbetler, mesajlaşmalar falan başladı. iş aramalara kadar gitti. sevgiliden ayrıldııııık... bismillah dedim işe koyuldum dedim ben bu kızı tavlarım; ki zaten üflesem tav olacaktı zaten. eminim kendimden. hani aşklar nefretle başlar ayağı var ya. oradan girdim, üstünde ne var'dan çıktım... meğer bu kız okulunda kaşarmış, farklı okullardayız bilmiyorum durumu. ulan mesaj atıyorum cevap vermiyor, nerdesin n'apıyorsun? yok. cevap yok. arıyorum zaman zaman açmıyor falan. kaşar gidip ders çalış bari aldatacağına. zaten 1 hafta sürdü sevgili bile olduk sayılmayız. takılıyoruz yani bildiğin.

artık benim burama kadar geldi (burama derken işte hani hep gösterdikleri boğaz seviyesi var ya ora. zaten boyum kısa çabucak geliyor amk). dedim ''ben bu kızı sikerim'' aynen bu çıktı ağzımdan seslice söyledim. hemen çıktım yola gittim bunun semtine. aradım açtı. dedim ''nerdesin corç?'' (george derim genelde kızlarla takılırken) ''şuradayım''. dedim ''ben de şuradayım sen gel, ben bilmiyorum orayı'' dedim. buluştuk götürdüm bunu caddebostan'a. orada herhangi bir apartmana girdik orada bunu ters düz ettim. hırpaladım, çarçur ettim. artık siz ne derseniz deyin; skora yazdım yani öyle söyleyeyim. en sağlam kartlarımı oynadım. güldüre güldüre, kahkahayla karışık orgazmlarla öldürdüm bunu. yani mecazen öldürdüm.

aradan 1 hafta ya geçti ya geçmedi. bu süre içinde ne bir telefonuna cevap verdim, ne mesajına. dershanede karşılaştık bir gün. o zamanlar da posta gazetesindeki o komik şiir dilime pelesenk olmuştu; bak şimdi.

- eee biz şimdi neyiz böyle?

+ ne olalım? ben seni beyaz peynir sanıyordum, sen kaşarmışsın?

- hayvan! (bir tokat attı ve hızlı adımlarla uzaklaştı sınıfa doğru. üzülmediğine adım gibi eminim ama)

+ (önce gülüyorum, sonra arkasından bağırıyorum herkes duysun diye) uzun zamandır görmeyeli seni; bir başka kadın, bir hoş olmuşsun! uzun zamandır görmeyeli seni; beyaz peynir gibiydin, kaşşşşşaaarrr olmuşsuun puhauhauahauhahauha!!

kızın kaşar olduğunu neredeyse bütün dershane biliyormuş amk herkes gülmekten yerlere yattı tepiniyor. hocanın teki geldi enseme bi' koydu sözlük. işte o zaman anladım kaşarlarla aşık atılmayacağını. ya da denk geldi bilmiyorum. şuan öğrenilmiş çaresizlik yaşıyorum sanırım. ne zaman bir kaşarla konuşsam enseme şaplak yiyecekmiş gibi hissediyorum. ve bu beni geriyor. kaşarlar benden uzak dursun amk.

he; hande çayır mı? işte o kız da aynı bu karıya benziyordu amk. gözlüğü, vücudu falan ap-aynısı. tek farkı biraz daha beyaz tenliydi.

neyse sözlük bu da böyle bir anım. anımın da amına koyayım, ben gidiyorum çişim geldi.