denizli

pazar akşamı ve pazartesi günü içinde bulunduğum şehir. gece otelde kaldık ve oradaki resepsiyona ''hacı buranın nesi meşhur'' diye sordum. sevmem öyle samimiyetsiz resmi konuşmaları. eleman da ''valla abi tozu, horozu, kızı meşhur'' dedi. ''yapma yav var mı öyle güzel hatunlar'' falan dedim öyle bi şakalaştık. sonra pazartesi sabahtan akşama kadar fabrikaları dolaştık. galiba şehir merkezine uğramadık. bizim kaldığımız yer hiç de merkeze ya da şehire benzemiyordu. yemeklerini sordum, meşhur bi yemeği ya da lokantası var mı dedim yok dediler. öğleleyin yol üstünde bir yer bulduk orada yedik yemeği, güzeldi. meğerse oranın en meşhur yeri de oraymış. sanki içinde insan yaşamıyor gibi bir şehir. atom bombası atılmış da yaşayan 3-5 kişi kalmış gibi ya da istanbuldan gittiğimden bana öyle geldi.