medcezir

aslında ilk bölümden itibaren istikrarını koruyan, çizgisini bozmayan bir dizi. zira ilk bölümden itibaren aynı saçmalıkta devam ediyorlar. bence sırf bu istikrarı yüzünden övgüyü hak ediyor bu dizide emeği geçenler.

dizideki karakterler o kadar zenginler ki, yani sıçsalar götlerinden para çıkacak yani o derece zenginler. ve fakat karakterlerimiz sıçmıyor efendim, evet tuvalete gitmiyor bizim zenginlerimiz. eee zengin adam sıçarmıymış hiç. ama bill gates'i bile kıskandıracak kadar lüks bir hayata sahip olan karakterlerimiz, yaşadıkları en ufak sorunda, karşılaştıkları ilk terslikte sanki dünyanın sonu gelmiş gibi davranıyorlar. ağlamak için, üzülmek için sebep arıyorlar sanki. dizide her türlü imkana sahip olup şımarık şımarık hareketler kendilerine dert arayan karakterlemiz. teselliyi de yine o lüks içinde buluyorlar. ne zaman bu diziye denk gelsem fakir olduğumuza şükrediyorum valla.

ama beni asıl üzen, geceleri ağlayarak yastığımı ıslatmama sebep olan karakter mira'nın kardeşi. allahııııım bu nasıl bir hayat, bu nasıl bir kaderdir yarabbi. çalışanları duymadığında çalan zil sonrası kapıyı açma zorunda kalan o, çayı-keki 2 dk. geciken o, uludağ tatilinde sevgilisi olmayan tek kişi o, zenginim diye kendisini tanıtan pis fakir tarafından kandırılan o, anası dededi yaşında biriyle evlenen o, babasının yanına taşındıklarında rahatı en çok bozulan o. lan bu kızı üzenin var ya taaa...

gelelim dizinin esas oğlanı yaman efendiye. normal hayatta tehlikeli denilecek bir tip iken, idealist bir avukatın tutup evlerine getirdiği, o lüksün içine buyur ettiği bir deli oğlan; yaman. şaşaada sınır tanımayanların evinde yaşıyor, ama öbür taraftan inşaatlarda çalışıyor. akşamları da dinlenmek yerine balolarda, barlarda eğleniyor. ha bir de anasına çok düşkündür bizim yaman efendi. geçen haftaydı galiba, anasının çamaşır makinasını tamir ediyordu. kıyamaaaam.

lan mal, lüksün şaşaanın tam ortasındasın, çalışsana işte onlarla beraber. ama yooook, yaman bey çok gururlu ya yediremiyor kendine bu durumu. ama evlerinde yaşıyor. gündüzleri inşaatlarda boya yapıp geceleri eğlencenin dibine vurup villada uyumak; işte böylesine bir gurur var bu ibinada. özel okulda okumasına ise hiç değinmiyorum.