annenin evlenmesi

babanın evlenmesi olayına benzeyen ama aslında onun çok daha farklı bir versiyonu olan, çocuklar üzerinde olumsuz etkiler bırakması yüksek ihtimalli durum.

anneniz senin yaşın küçükken başka biriyle evlendiyse çaresizce başına geleni kabul edersin elbet ama belli bir yaşa gelmişsen kaldıramayabilirsin. annen bir gün kalkar, babandan ayrılalı şu kadar zaman oldu, hayat yalnız geçmez bik bik bik derken tamam, anlarsınız lafın nereye gideceğini. uzun uzun konuşur da konuşur, onayını ister senin. bi kere sen onay vermesen de yapacak zaten, hikaye bunlar. ne yaparsan yap ama beni alet etme dersin. suratına anlamsız bir ifadeyle bakar çünkü bu konuşmayı yapmadan önce kafasında çok şey planlamıştır, seni halen çocuk sandığı için senin yerine düşünme gafletinde bulunmuştur bazı şeyleri. ne sanıyor ki annen? evlendiği adama cici baba diyeceğini falan mı? veya onlarla birlikte yaşayacağını, yeni bir aile olacağınızı falan mı? bunlar palavra, baştan söyleyeyim. bırak gitsin evlensin anne, kursun hayatını. bana daima tuhaf gelmiştir, annenin yeni kocasıyla birlikte yaşama fikri. ne işin var ki? genç bir kız ne yapacak babanın yerine getirilmiş yabancı bir adamla aynı evde oturup? onurlu olmak diye bişey var yahu. 15 yaşında falansan durum farklı olur tabi. bazı şeyleri kaldıramazsın derken annenle o adamın yatağa girmesini kastetmedim elbette. benim babam evlendi başkasıyla, hayatlarımız çok ayrı olduğu halde adam fatal error verdi mesela, annemi düşünemiyorum. bırakın anne istiyorsa evlensin, sen de otur alternatiflerini değerlendir. varsa imkanın yeni bir hayat kur, gir bir işe ve çalışmaya başla. başka bir şehirde üniversite okuyorsan bu biraz daha kolay, orada bir işe girip hem okuyup hem de çalışmaktan başka alternatif yok sanırım. hem uzakta olunca insanın kafası daha rahat oluyor, ciddiyim. gelmiyosun etmiyosun diye sitem de edemezler pek. arkana bakmadan kaç, ayır hayatını. ayırmasan bu defa annenin ilgisinin azaldığını, önceliklerinin değiştiğini görmek çok daha acı verecek bence.

benim lisede bir arkadaşım vardı, bununkiler yıllar önce ayrılmış ve annesi başka biriyle evlenmiş. arkadaşım ve kardeşine anneanneleri sahip çıkmış, anne farklı bir hayat kurmuş falan. bir süre sonra anneannede kalan bu çocuklar, evdeki dayının gözünde fazlalık olmaya başlamış ve evlenen anneye postalanmışlar. bir süre anne ve yeni eşiyle birlikte yaşamışlar fakat bu defa da yeni eş istememiş onları. hal böyle olunca bu çocuklar bu defa bekar bir hayat süren babanın yanına gönderilmişler. işte biz lisedeyken bu arkadaşım ve kardeşi babalarıyla birlikte yaşıyorlardı. anneleri hamileydi falan. lise bitti, yollar ayrıldı. sonra öğrendim ki kızın babası da evlenmiş ve babanın yeni eşi bunları istememiş. kız iki senelik üniversiteyi bitirdikten sonra bir yerde işe girmiş, kardeşi de liseyi bile bitirmeden işe girmiş falan. kızın nişanlısı vardı, evlenmek istiyorlardı falan... elbette herkes böyle olaylar yaşayacak diye bişey yok, benim fikirlerime de kimse katılmak zorunda değil, içimden geçeni yazıyorum sadece.

bu arada annemin evlenmesi gibi birşey gündemde yok, sadece empati kurarak yazdım bunları.