severek ayrılanlar

ayna'nin adamin agzina durup dururken sican parcasidir. ne bileyim coktan cenazesini kaldirdiğiniz ve unuttugunuz ama bir mezar tasinin verdiği huzursuzluklari hoplatir bu parca. bu parcanin yorumu idi.

insan bir zaman sonra birseylerden ayrilir. yahut eli mahkum götü gardiyan mecbur olur. evet hiçbir sey sonsuza kadar sürmez. her merhaba belki bir elveda demektir.

gün gelir söyle bir arkaya bakilir geride birakilmiş yola.

hele aylar sonbahar, günlerden bayram ise ama sokaklarda hüzünlü yalnizlar ve migdede lahmacun ile irish cream'in harman oldugu bir durumda düsünmek biraz fena eder.

evet gün gelir insanin eli gider mektuplara yahutta düsüne düsüne boku cikmiş ve her ayrintisi ezberlenmiş ve sinede katmerlenmiş hatiralar.

suretlere, hikayelere, anlara bir yolculuk baslar. der ki insanoglu yasadim ve hayati cok sevdim. birakmaya hazirim.

o katmerli bilinmezlikle dolu ama merhametli tanrinin ülkesine dogru yolculuga hazirim der.

der ki ben bu hayati sevdim ama bitmek zorundayim.

bir mum gibi erdiğim batarken isiltadiğim gecenin karanliklarina bir akis vermek istedim.

oldu mu olmadi mi bilemiyorum?

zaman gitmenin gerektiğini söylüyor? - ama nereye?-

belki de zaman makinesi icat edip yapilan hatiralari tamir etmek lazim.

herneyse olan olmuş, ölen ölmüstür - kalan saglar nerde-

bugün yine bayram sabahina uyandim.

sunu farkettim bugun de herzaman ki gibi bir gün.

giyinip kusanmanin ne anlami var?

akrabalarini dostlarini sadece bayramlara mahsus hatirlayip 363 unutmak pek akla yakın değildir.

aman sacmaliyorum iste...

benden size bir tiyo...

içeceksen vat 69 viskisi iceceksin

bineceksen mercedes arabadan başkasini tanimayacaksin...