babasız büyümek

sorumsuz, evli oldugunun farkina varamamis bir babayla buyumenin de sayilabilecegi durum.

hicbir zaman babamla aramda "babaciiim-kiziiiiim" diyalogu gecmedi. zaten adami evde de görmedim. benim icin baba hep arada bir eve ugrayan, evde oldugu zamanlarda da insanin huzurunu kaciran bir tipleme olmustur. benimki kötu diye tum babalari da öyle sandim cok uzun bir sure.

kiz cocuk, erkek cocuk olmakla kiyaslama yapamam. öyle ya da böyle baba figuru eksik buyuyen bir insan var ortada. ben kiz cocuk acisindan konusabilirim sadece. bir kere bile yuzune gulumsemeyen, nasil oldugunu sormayan, her gördugunde midenin bulandigi bir insanla yasamak daha dogrusu öyle bir insani evde misafir etmek hic guzel bir sey degil. daha da acigi, eve sadece baska kadin bulamadigi zaman evli oldugu kadinla seks yapmak icin gelen bir erkek... bu da ebeveynlerimin evlilik anlayisi, yine laf söylemek bana dusmez. bir tur serbest iliski.

öyle bir sey ki babasizlik, özellikle de yasarken onsuz buyumek, insan cocuklugundan itibaren kendini yarim hissediyor. hayatta sahip oldugun tek insan annen. baba ise, yok ya. var ama yok, o kisi baba olamaz. özellikle de arkadaslarin babalarini görunce o adam baba olamaz, baba olmayi hak etmiyor.

hadi bunlari gecelim, bir sekilde buyuduk. tek faydasi insan erken olgunlasiyor, daha guclu oluyor. amina koyayim, tek faydasi bu. onun disindaki her sey sorunlu.

erkek arkadasin oluyor, ne yapacagini bilmiyorsun. bir erkekle nasil iletisim kurulur bilemiyorsun. zaten karsindaki adami da sevgili olarak degil baba gibi görmeye calisiyorsun. ona baba rolu yuklemeye calisiyorsun. erkek de senin ona nasil baktigini anlayinca terk ediyor. aynen öyle "göt" olup kaliyorsun. ama ikinizin de sucu yok. sen sadece baba boslugunu doldurmak istiyorsun. zaten dolduramiyorsun. hani yapiyorsun, bari ise yarasin degil mi? belki "tek derdin bu olsun" diyorsunuz ama öyle degil. aynaya bakiyorum, eli yuzu duzgun bir kizim ama hicbir iliskim 1 yil bile surmuyor. en uzunu 7 ay. 7 ne lan 7 ne?