gülsüm

Adına şiir yazdığım yarim.

Memlekete haber saldım, dedim Gülsüm nerdesin?
Gülsüm ölmüş, zehirlenmiş, dedim biraz az yesin
Gülsün Gülsüm gülüm benim, zehirlenmesin yarim
O ölünce ben de öldüm, kısa devre yaptı beynim

Beraber ata binerdik, attan da inerdik Gülsüm'le
At bana kişnerdi ben Gülsüm'e, Gülsüm kaçardı haliyle
Gülsüm'üm benim topaç yarim, at gibiydi sevdiceğim
iki lokma az yesen ne olurdu silindirim?

Gülsüm'ümü gömdüler, toprak attılar kürekle
Ben öylece bakakaldım elimdeki yelekle
Gülsüm'ümün yeleğini ne yapsam bilemedim
Gece herkes gidince geri gelip giydirdim

Çok yakıştı Gülsüm'ümün solgun yüzüne bej yelek
Burası pek bi sakin Gülsüm, hatırlat da hep gelek
Ama sen çok yalnızsın, yanına elbet biri gerek
Hadi paslı çiviyle beynime üç beş delik delek...