bugün

leyla ile mecnun

her bir karakter ayrı ayrı özlenmiş onu fark ettim. bu diziyle ilgili ne çok anım var meğer. şimdi tekrarları izleyince fark ettim. anıların özetini damıtıp, akıtmalıyım sözlüğe... ilk; üniversiteye gitmeden hayal kurduğum adam önermişti bu diziyi. ilk ön yargıyla demiştim aman kerem aslı, leyla ile mecnun... hep aynı hikaye. sonra başlamıştım izlemeye, hem de ilk bölümüne denk gelmiştim bir yaz gecesi. önerdiği kadar varmış meğersem. daha da muhabbetimiz olsun diye izlediğim bölümleri vardı dizinin. sonra bıraktım gittim o adamı. yalan söylemişti bana hak etmişti. ama içimdeki vicdan bırakmadı beni. bazı insanlar aşk yaşamamalı, aşık olmamalı, aşkı hayal bile etmemeli. bugün ise tek başıma izliyorum yine bu diziyi, tekrardan. beni terk eden adamla izleyecektik güya. ben onun dizlerine yatacaktım. terk ettim leyla ile mecnun izledim, terk edildim hala leyla ile mecnun izliyorum. her şeyden geçip, kendinden geçemediğim dizi. kaldırdılar ama olsun tekrarları bile yetti film şeridi oluşturmaya. unutulmayacak şeylerin başında geliyor benim için leyla ile mecnun, benim için hayatın ta kendisi leyla ile mecnun. ben mi duygusalım bugün, leyla ile mecnun mu yaptı beni böyle...
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com