sayesi düşmez yere

Itri efendinin çok anlamlı çok manalı ve hisli yazdığı muhteşem bir şiiridir.

sadece "el benim damen senin ey rahmeten li’l-âlemîn" mısrası an itibariyle beni benden almıştır. Şöyle ki;

"el=dest, damen= etek" bilgilerini verdikten sonra...

15.yy şairi Ahmet Paşa bir bendinde şöyle söyler:

"Destimi kesseler kalır dâmân-ı lûtfunda elim,
Dâmenin kesseler kalır elimde lûtfun dâmeni"

manası hemen hemen açık, "ben eteğine yapışayımda, elimi keserlerse ne mutlu ki elim eteğine yapışık kalır, yok eğer senin eteğini keserlerse o lutufkar eteğinin bir parçası bende kalacak"

biraz kapalı şekilde anlattığı olayı 16.yy şairlerinden Necati bir bendinde açıklığa kavuşturur.

"Şöyle muhkem tutayım aşk ile dildar eteğin
Ya elim kat ideler ya keseler Yâr eteğin"

mana olarak Ahmet Paşa'nın bendine çok benzemektedir, fakat söyleyiş tamamen farklıdır.

17. yy bestecisi olan Itri ise hiç bu tarz olaylara girmeden, "benden önce söyleyen söyledi zaten, al işte el benim damen senin" diyerek teslimiyetini fevkalade şekilde söylüyor.

işte bence şiirin tanımı budur. şiir bir kültür işidir, gerçek bir şiiri anlamıyorsan suçu kendinde bulmalısın vesselam.

bonus olarak;

Asıl ismi isa olan Necati ye yukarıda ki mısralar için sorarlar, sen mi güzel söyledin Ahmet Paşa mı diyerek, şöyle cevap verir;

"Necati’nin dirisinden ölüsü Ahmed’ün yeğdür
Ki isa göklere ağsa yine dem vurur Ahmed’den"