ahmed arif

seni anlatabilmek seni.
iyi çocuklara, kahramanlara.
seni anlatabilmek seni
namussuza, halden bilmeze,
kahpe yalana.
art arda kaç zemheri,
kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
dışarda gürül gürül akan bir dünya
bir ben uyumadım
kaç leylim bahar
hasretinden prangalar eskittim.
saçlarına kan gülleri takayım
bir o yana
bir bu yana...
seni bağırabilsem seni
dipsiz kuyulara.
akan yıldıza.
bir kibrit çöpüne varana.
okyanusun en ıssız dalgasına
düşmüş bir kibrit çöpüne.
yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin
yitirmiş öpücükleri
payı yok, apansız inen akşamdan,
bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene
seni anlatabilsem seni...
yokluğun, cehennemin öbür adıdır
üşüyorum, kapama gözlerini...

böylesine güzel dizelerin sahibi yazar.