babanın garip huyları

kendi babamın da fazlaca sahip olduğu huylardır.

olay şudur ki sevgili babam yürümeyi, hareket etmeyi pek sevmemektedir. lys'ye hazırlandığım zamanlarda ders çalışırken içeriden telaşlı bir şekilde beni çağırınca koşarak salona giderim ve sevgili babam kumandayı vermemi rica eder.
karşılaştığım manzara da şudur: canım babam kanepeye uzanmıştır ve bahsi geçen kumanda 50 cm bile uzağında olmayan sehpanın üstündedir.

oraya kadar gelmişken kumanda verilir, yanağından öpülür.

ah baba, ah.