yılmaz özdil in fethiye ve yüce atatürk yazısı

öncelikle tarihe saymakla başlayan yazıdır.
1. Osmanlının son haline vurgu yapmıştır. haklıdır Osmanlının politikası hakkında ama başkasından aldığımızın milli denilmesi ve 3 kıtayı gezmenin verdiği anlamayacak kadar enbesilliği ortadadır.
2. orada Behçet kemal çağlar dediği kişinin Atatürk'e tapan, işte benim tanrım diyen kişi olduğunu biliyordur.
3. o dönemde uçak kaldırmanın uzaya uydu ve mekik göndermek kadar zor olduğunu anlamayacak kadar dar kafalıdır.
4. meğri'ye fethiye isminin alınmasındaki mantığa bağlamak mantıklı olsa da oradan 8eşiktaşa bağlaması ne kadar saçmadır. oradan da Demirören'e bağlaması 40'ı bulmaktan daha bir ahım şahımdır. (meğri'ye bir ismin verilmesinde tüm ahalinin ortak imzası mı vardı o da meçhul ya neyse)
5.

--spoiler--
gene de şükretmek lazım... öyküsünde "Atatürk, milli, pilot, kahraman, 10'uncu yıl marşı" kavramlarını barındırıyor diye, Ergenekon'a bağlayabilirlerdi Fethiye'yi!
--spoiler--

bu son kısım da işin en saçma kısmıdır ki. kahraman, pilot, milli, gibi kavramlara ceza vermek 1930'lu yıllarda ve 1960'ta görülen olaylardır. sizin kahramanlarınız bunları yapmıştır. ayrıca 10. yıl marşını kendi işin içine kattı sonra da buna ceza gelir mi diyor. kendi götünden element uydurup vay efendim buna ceza gelecek demek baya bir zeka işidir.
6. fethi bey bir Osmanlı kahramanıydı ve neden bir anda cumhuriyetçilik sembolü oldu? anlamak zordur.

diyoruz bu solcular neyin kafasını yaşıyor. sikimde bile kafa var bunlarda yok.