cemal süreya

gidilmemesi gereken bir içkievi
(dişçiler, sakatlar, kalbi çürükler gitsin)

gidilmemesi gereken bir ev dikmen’de
(üç kaatçılar, yalacılar, pijamalılar gitsin)

gidilmemesi gereken bir ev y. mahalle’de
(dönekler, uğrular, şerbetçiler gitsin)

yolcu bir bardak çay için benimçin
(aşıklar, şairler, işsizler içsi

yaprak, mevsimin içi ve çin-i maçin
(devrimciler, namus erbabı, doğrucular içsin)

yolcu o şarkıyı bir kez daha dinle benimçin
(çıplaklar, mert kişiler, kuzular içsin)

bin dokuz yüz o yıllarda içtiğim sigara
(bin yıl koynumda beslediğim yılan içsin)

tam bir yıl can alacağım var birinden
(bir yılımı da işte falan filan içsin)

her şeyi öğrenir kişi ve bağışlar sonunda
(bir anamın sütü kaldı onu da bulan içsin)

sen son kokladığım gül: adın zambak
(sen başladın artık, her şey geçsin gitsin)

sen incelikler antolojisi, uyut beni
(sesin bir cibinlik gibi soluğumu kessin)

bir kez daha diyeyim: özenle katlanmış bir mendil gibisin
sil beni n’olur kırk yıllık kirim pasım gitsin.

özlenen. çok.