25th hour

açıkçası film ne kötü ne de çok iyi,vasatın üstünde izlenebilecek fakat ne bir başyapıt ne de illa izlenilmesi gereken filmlerden biri değil.Film hapishaneye giricek bir uyuşturucu satıcısının hapishaneye girmeden önceki son gününü anlatıyor,aslında filmde çok fazla olay olmamasına rağmen fazla öne çıkarmadan işlediği temalar filmi düşünüdürücü kılıyor,mesela filmde dostluk,sadakat,pişmanlık gibi temalar fazla seyircinin gözüne sokulmadan karakterlerin diyalogları aracılığıyla seyirciye aktarılmak istenilmiş gibi.Filmde fazla olay yaşanmamasına rağmen nerdeyse baştan sona sürükleyici ve seyirciyi kendinden koparmayan bir kurgusu var fakat film tam olarak hangi türün filmi olduğuna karar veremiyor gibi yani bana biri 25th Hour'un türü ne dese söylemekte zorlanırım çünkü film zaman zaman Edward Norton'ın karakterinin psikolojik bunalımını izlerken zaman zaman da Philip Seymour'un esprili hikayesine odaklanıyor ama genel olarak filme baktığımda bir psikolojik dram filmi diyebilirim bu yüzden izlerken sizi çok heyecanlandıracak bir film beklemeyin zaten pekte öyle bir film değil yavaş tempoda ilerliyor fakat ben izlerken pek sıkılmadım aslında biraz da seyircinin filme bakış açısıyla ilgili olan bir durum.Oyunculuklar gayet başarılı Edward Norton'ın dışında yardımcı oyunculuklar da oldukça başarılı,filmin müzikleri fena değil bu arada Edwart Norton'ın karakterinin kimin yüzünden yakalandığı da şaşırtıcı olmuş diyebilirim.Son olarak film vasatın üzerinde olmasına rağmen bence "zaman geçirmelik" film dediğimiz filmlerin üzerine çıkamıyor,fazla beklentiniz olmadan izlerseniz beğenebilirsiniz.

6.5/10