aşk

seni terkeden zalımın fotoğraflarına baktığında ona aşık olduğun ilk anı , hiç eksilmeyen bir heyecanla hatırlamak ve yaşamaktır. fotoğrafını babacan bir edayla okşamaktır. ama insanı bu kadar yoran bir eylem sanırım yoktur. eğer sevdiceğinin karşılık vermesini beklemek olsaydı aşk, çıkardan öteye gitmezdi kanımca. uzaktan uzaktan ; o vazgeçse de kalbinin kuytu köşelerinde bi yerde onu barındırmaktır sanki aşk, he ? edebiyat olsun diye yazmışsam eğer ne olayım, her zerrem bunları bağırıyo yana yakıla. olmayacağını , dönmeyeceğini bile bile sevmek mi ? başarabildiğin ölçüde seviyeni belirler bu ızdırap dolu eylem. yıpranırsın biraz ama olsun be, değer .