gidiyorum buradan

buraya asıl gelme sebebim çok sevdiğim bir insandı. beraber bir şeyler yazmak ve okumaktı hatta bir kaç kez burası üzerinden tartıştık.

Son haftalarda içinde bulunduğumuz anlamsız süreci düşünüyordum ve ne olduğunu anlamaya çalışıyordum, sana verdiğim değer ve olanların sıcaklığı yüzünden olay yanlış yerlere gitmesin diye yazmadım. kanımca artık anladığım bir şeyler var. anladığım şeyi detaylı dile getirmeyeceğim, çok doluyum ve kendimi olayların günah keçisi olarak görüyorum. ben hatasızım demiyorum, hatta ciddi bir öfke problemim var ve kontrol edemiyorum kendimi bu yüzden de fazlaca gerildik. ama bu konu üzerinde baktığımızda olayların bu noktaya gelmesi cidden trajikomik. bana o gün anlattığın siktiri yiyen elemandan farkımın kalmadığını düşünüyorum. bana söylenmeyen ve söylenip doğru olmayan şeyler işi çığırından çıkardı üstüne çocuk gibi azarlanıp siktiri yedim. bende saklı olan doğrularda var ve bunları asla ortaya çıkarmayacağım. tamam sert konuştum hatta ikimiz içinde ayrılması gereken bir konuydu ama sana karşı ağzımdan hiçbir şekilde kötü bir şey çıkmadı, çıkmazda. saygı konusunda söz söyleyebileceğin en son insandım belki de, kızdığım şeyler yüzünden sert söylemlerim olmuşsa bile hiçbiri şahsına ne hakaretti ne de seni yermekti. sadece başkası için söylediğim şeyler için bana böyle bir tavır almana kırıldım keşke bu tavırları bana söylenen sözler içinde gösterseydin.

geçen sürede yalanların yerine doğruları koymak ve doğruları bilmeyenlere doğruyu vermek konusunda çok düşündüm. üzerimde hiçbir şey kalmasın, omuzlarımdaki yükü atıp hayatıma odaklanayım diye ama yapmayı kendime yakıştıramadım ve sana zarar gelsin istemedim. başka bir nedeni yoktu sessiz kalmamın. neyse ne olanlar oldu hiç bir konuda kendimden şüphem yok sadece daha iyi olabilirdi ikimiz açısından da. konuşmaktan kaçmadım hiçbir konuda ama konuşarak çözemediğimiz şeyler var özellikle de uzaktayken.

aramızda ki sevgi ve saygı! bağının zedelendiği gerçeğini göz önünde bulundurarak ve yazacağım her şeyin ucunun buna dokunacağı kesin hatta bu yazıyı 40 kere silip yeniden yazmak zorunda kaldım o yüzden sözlükte artık daha fazla yazmayacağım hatta bugünden sonra sözlüğe girmeyeceğim bile. son sözlerim olarak daha nasıl yapıcı olabilirdim bilmiyorum, hiçbir küslüğüm yada kinim yok sadece kırık bir kalbim var ve düzelecek yada düzeltilebilecek gibi durmuyor. keşke bunları yüz yüze konuşsaydık da buraya hiç yazmasaydım ama şu dönemde daha fazla sessiz kalıp içime atamadım.

sen hakkımda ne düşünsen de hakkındaki düşüncelerim olanlara rağmen hiç değişmeyecek. kendine iyi bakman ve mutlu olman dileğiyle.