çay

biz türklerin olmazsa olmaz sohbet içeceği.
iki dost karşılaşır "bir çay söyleyeyim de muhabbet edelim, ha?" der.
iki komşu karşılaşır "bir çay koyayım da öyle laflayalım, olur mu?" der.
misafir gelir, anneniz demli bir çay hazırlamak için mutfağa girer hemen.

ama artık sallamaydı, poşet çaydı, unutuluyor pek modern ailelerde galiba.
yerini çabuk kahveler, çabuk çaylar ve gösteriş yapma nişanelerinden olan ithal kahve dükkanlarına gitmek aldı.
"ay, nescafe'ni nasıl içersin canım; 2'si bir arada mı, 3'ü bir arada mı?"
"sallama bir çay yapıver de hayatım içeyim."
"starbucks'ta buluşup bir şeyler içelim."

ne güzel kültürümüzü yok ediyoruz...
benim de çayla aram yok pek. kahvaltıdan kahvaltıya, dostlarla sohbetten sohbete içerim. ama asla kültürümüzü yok edecek davranışlarda bulunmadım. ve demek istediğim de çay sevmemekle kültürü yok etmenin arasındaki farkı anlatmak.