bugün
- kolye140
- rüzgar11
- cep telefonu11
- nokia10
- kader4
- lale13
- cadılar bayramında ne olacaksınız18
- medine2
- sen kimsin sorusuna 3 kelimelik cevap ver10
- kuş5
- var olmak için ne yaptınız12
- 17 ekim 2026 gençlerbirliği galatasaray maçı21
- türkiyede kürt olarak barınabilmek için gerekenler71
- billie eilish'in memeleri7
- gece gece sinirlenmek4
- mavi4
- fil9
- yüzde 50 burslu psikoloji bölümü kazanmak12
- rüzgar türbini2
- at6
- dua6
- duayı bencil bir iş haline getirmek5
- kaplan17
- türk dizi tarihinin en kötü oyuncuları2
- türkiye'nin kıymeti bilinmemiş şarkıcıları2
- evi ev yapan şeyler14
- flamingo3
- sözlük obezlerinin fotoğrafları10
- güne psikolojik bir tespit bırak4
- aslan15
- tabiat4
- sevgili nedir7
- brezilya7
- istanbul esnafına selden 80 milyon tl destek3
- gül7
- z kusagi4
- başka birinin ayağını yalamış erkekle evlenmek7
- bileklik19
- öğretmenlerin kravat takma zorunluluğu2
- kötüyü alaşağı etmek4
- anın görüntüsü22
- ilkokul bebesine türbanı savunmak65
- pıtı atma4
- netflix asaf dizisi3
- cemil tugay6
- yogartiksen39
- ankara8
- dizel araba yüzünden hayattan soğumak3
- 17 ekim 2026 fenerbahçe alanyaspor maçı9
- elma5
gördüğüm en iyi başlayan ve en kötü biten dizi. yazıda spoiler var gibi, ama aynı zamanda yok gibi.
dizi ilk sezonu ve ikinci sezonunun 8. 9. bölümüne kadar akıllara zarar* gidiyor. ondan sonra bir sıçıyor bir sıçıyor, nasıl sıçıyor belli değil. diziyi 2-3 günde izledim. hepsini bir arada izleyince zaafları çok sırıtıyor.
dizinin ilk 16 17 bölümünde david lynch etkenini görebiliyorsunuz, ama filmlerinden daha anlaşılır bir iklimi var. mesela filmlerinde gerçekten hiçbir konsepte oturtamadığınız anlaşılmazlıklar var. yani filmleri anlamlandırmak için içinde yaşadığınız gerçeklik boyutunun dışında düşünmeniz gerekiyor. mesela lost highway'de içinde yaşadığımız zaman çizgisini kırarak düşünmeniz gerekli. eğer ki bizim alışık olduğumuz saatle ölçülen ve öncesi sonrası kavramlarını içeren düz mantık zaman kavramıyla düşünürseniz, film diye bişi kalmıyor. yani filmleri anlayabilmek için şu anki tek gerçeklikten çıkıp sonsuz sayıdaki diğer gerçekliklerden birine paralel bir şekilde düşünmeniz gerekiyor. dolayısıyla, sonsuz sayıdaki gerçeklikten, doğru olanı seçme olasılığınız matematiksel olarak sıfır * . o yüzden filmleri çok anlaşılmaz geliyor, ama üzerinde yeterince düşününce bir şeyler çıkabiliyor, çıkmaya da biliyor.
ama dizi başlangıçta daha çok çözülmeyi bekleyen sırlar şeklinde yansıyor izleyiciye. yani filmlerdeki gibi anlaşılmazlık amacı yok gibi, sanki her şey ilerde çözülecekmiş gibi geliyor, aslında öyle de gidiyor, ta ki bahsettiğim yere kadar. 2. sezonun ortalarında sanki dizi olması gereken çizgiden çıkarılıp, daha da uzatılmasına filan karar veriliyor, hikayenin ana olayı olan cinayet çözülmesine rağmen durduk yerde farklı kişiler filan ortaya çıkıyor, çözülmesi gereken bazı sırlar çözülmüyor ve yeni gelen karakterler ve olayların içine yedirilmeye çalışılıyor. bir dizinin sıçışı, dizide meydana gelen tesadüflerin artışıyla doğru orantılıdır. 2. sezonun ortasında sürekli insanlar tesadüfen bir şeyler yapmaya başlıyorlar ki, olay rayından çıksın ve başka bir raya oturabilsin.
neyse benden büyük dizi şimdi, çok konuşmamak lazım. david lynch abimize de saygılar yine de.
vesaire.
dizi ilk sezonu ve ikinci sezonunun 8. 9. bölümüne kadar akıllara zarar* gidiyor. ondan sonra bir sıçıyor bir sıçıyor, nasıl sıçıyor belli değil. diziyi 2-3 günde izledim. hepsini bir arada izleyince zaafları çok sırıtıyor.
dizinin ilk 16 17 bölümünde david lynch etkenini görebiliyorsunuz, ama filmlerinden daha anlaşılır bir iklimi var. mesela filmlerinde gerçekten hiçbir konsepte oturtamadığınız anlaşılmazlıklar var. yani filmleri anlamlandırmak için içinde yaşadığınız gerçeklik boyutunun dışında düşünmeniz gerekiyor. mesela lost highway'de içinde yaşadığımız zaman çizgisini kırarak düşünmeniz gerekli. eğer ki bizim alışık olduğumuz saatle ölçülen ve öncesi sonrası kavramlarını içeren düz mantık zaman kavramıyla düşünürseniz, film diye bişi kalmıyor. yani filmleri anlayabilmek için şu anki tek gerçeklikten çıkıp sonsuz sayıdaki diğer gerçekliklerden birine paralel bir şekilde düşünmeniz gerekiyor. dolayısıyla, sonsuz sayıdaki gerçeklikten, doğru olanı seçme olasılığınız matematiksel olarak sıfır * . o yüzden filmleri çok anlaşılmaz geliyor, ama üzerinde yeterince düşününce bir şeyler çıkabiliyor, çıkmaya da biliyor.
ama dizi başlangıçta daha çok çözülmeyi bekleyen sırlar şeklinde yansıyor izleyiciye. yani filmlerdeki gibi anlaşılmazlık amacı yok gibi, sanki her şey ilerde çözülecekmiş gibi geliyor, aslında öyle de gidiyor, ta ki bahsettiğim yere kadar. 2. sezonun ortalarında sanki dizi olması gereken çizgiden çıkarılıp, daha da uzatılmasına filan karar veriliyor, hikayenin ana olayı olan cinayet çözülmesine rağmen durduk yerde farklı kişiler filan ortaya çıkıyor, çözülmesi gereken bazı sırlar çözülmüyor ve yeni gelen karakterler ve olayların içine yedirilmeye çalışılıyor. bir dizinin sıçışı, dizide meydana gelen tesadüflerin artışıyla doğru orantılıdır. 2. sezonun ortasında sürekli insanlar tesadüfen bir şeyler yapmaya başlıyorlar ki, olay rayından çıksın ve başka bir raya oturabilsin.
neyse benden büyük dizi şimdi, çok konuşmamak lazım. david lynch abimize de saygılar yine de.
vesaire.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar