akçay

balikesir'in bir beldesi. konumu itibariyle oldukça sicak bir yer olmasini umulurken, denizden esen rüzgarla serin ve nemli bir havasi oldugu görülünce biraz sasalanir. girisinde hayvan gibi "akçay'a hosgeldiniz" yazar. kaldirim degistirmek disinda belediyenin bir icraatina sahit olmadim sahsen. yazlari nüfusu 20 misline kadar cikabilirken, kislari itlerin cirit attigi bir yerdir ve kisin hiç cekilmez. bir de eser ki ayazi çok pistir. insanlar genelde dandik internet kafelerde ve kisin iyice izbelesen ve loslasan cay bahçelerinde ömür tüketir. denizi fena degildir ama kumsali boktandir ve dardir. "ulan tatil yapilacak onca yer var buraya ne halt etmeye geldim?" hissi uyandirir insanda. özellikle meydanda akçay icin yazilmis bir siir var ki birisine "siir yazma siç" deseler herhalde daha edebi ve estetik olurdu. O siiri kim yazdiysa edebi anlayisina tükürmek istiyorum. Esnafi kazikçi, gece hayati sikici denebilecek kadar dandiktir. Genelde emeklilik hayati sürmek üzere tasinanlardan olusan bir nüfusu vardir. sahsen yogun bir dogal güzellik falan gözlemlemedim. olanin da "modernlesme" kaygisiyla götüne koyulmus afedersin. hatta zaman zaman "ulan neden böyle bir yer var?" diye sorarim kendime? bayagi, gereksiz bir yerdir akçay. Olmasa içinde yasayanlar bile kayboldugunu fark etmez. Ulan ben de bir yeri sevmedim mi sevmemekle kalmayip nefret de ediyorum ama objektif baksan da sikko bir belde iste. Niye bu kadar abartilir, "amanin akçay'da ask baskadir" pozuna girilir bilmem. Ama duraganlik ve statüko arayip, "ulan buraya geldim ama ne halt yemeye geldim ben de hatirlamiyorum." demeyi göze alanlar için ideal.