bugün
- 20065
- 2006'nın 20 sene önce olması5
- tekirdağ büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi14
- pornonun yasaklanması5
- çalışan kadınlar aldatıyor diyen tip3
- arda güler31
- türk müzik tarihinin en iyi yılı3
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202662
- abdülmecit'in eşinin alışveriş listesi17
- karslı ünlüler2
- ölse zerre üzülmeyeceğiniz kişiler12
- gaş sabah2
- her erkeğe bir kızın düşmesi8
- mahsun kırmızıgül dinleyen yazar2
- 30 aralık 20052
- bir kere gelinen hayatta diyet yapmak7
- akp'nin gittiği gün bayram edilsin2
- fabrikada gece vardiyasında çalışn işçilern yemeği7
- erkekte para yoksa yakışıklılığın önemi yoktur7
- yeni nesil evliliklerin kısa sürmesi4
- asansörle birinci kata çıkan embesil7
- teröristlere insan muamelesi yapanlar2
- olgun kadınlardan hoşlanan genç erkekler5
- çalışırken en nefret edilen şeyler11
- tatlıses lahmacun2
- haysiyet dizisi2
- gülhane parkı denince akla gelenler2
- geçmişe götüren şarkılar3
- masaj salonuna giden erkek4
- türk genci neden üretemiyor2
- ilgi ihtiyacımı sözlükte karşılıyorum2
- turkiyenin bilgi bankası5
- reklamlar yüzünden internetten soğumak5
- spotify listesinde ibrahim tatlıses olan insan2
- öğle arası4
- kılıçdarcı yazarlar11
- diş hekimleri sakso çekenleri anlayabiliyor mu8
- yahudiler olmasaydı amerika diye ülke olmazdı6
- en son ne aldınız4
- muhaliflerin keyfinin yerinde olması6
- yerde 100 dolar bulsanız alır mısınız3
- aşkım yavaş2
- erişah arıcan2
- ahmet kaya9
- kocasını masaj salonuna gönderen kadın2
- eski fotoğraflara bakıp hüzünlenmek4
- vadeli mevduat3
- 40 yaşından sonra muhafazakarlaşma6
- yapay zeka yonetmek istiyorum3
- enayimiknatisii21
her ölüm birbirine benzer. eksikliktir kalanlar için. kendini dünyada bir zerre olarak görür insan. yani öyledir benzetmeler hep, biz koskoca evrende bir toz parçasıyız sadece. bir toz olsan bile eksikliktir ölüm ama kalanlar için. insan çoğu zaman kendi ölümünden korkmaz, korkulan sevdiğin birinin ölümüdür. onsuz geçecek yıllarındır.
bir toz parçasının izleridir silmesi zor olan. onun yaşadığı evi, yürüdüğü sokakları, düne kadar işgal ettiği o küçücük yeri doldurmak, onu silmek zordur hep. ne kadar küçükte olsa evrendeki o küçücük boşluk senin için hayatın en büyük boşluğu olur. bir toz parçası hayatını alt üst eder kimi zaman. sorgulamaların, geçmişine dönüşün, pişmanlıkların bir ölüm sonrası yapışır yakana.
her ölüm birbirine benzer sonraki ölümler hep ilk kayıplarını anımsatır sana. ilk ölüm anını yaşadıktan sonra alışkanlık olmaz, her kayıpta toprağın altından dirilir eskiler. her ölümde her gece sığınıp ağlayacağın ilk yer yine yatağın olur. ölümde alışkanlık onun boşluğuna alışmış olmaktır. ölüme alışılmaz, onun boşluğuna alışırsın sadece.
en iyi tanışmalar ilk merhabayla değil hep o son vedayla olur. ya da halk arasında kör ölür badem gözlü olur diye anımsanır bu gerçek. aslında olan onu ilk kez öldüğünde tanımış olmadır. dökülen her yaş onu bir vedayla tanımış olmanın pişmanlığıdır. onunla ilgili aklından geçen pişmanlıklarının ceremesidir. o son veda pişmanlıktır. söyleyemediklerinin, doya doya sarılamanın pişmanlığıdır.
her ölüm yaklaştığın sonun habercisidir. pişmanlığın bittikten sonra bu kez kendi sonuna ağlarsın. yeri hep eksik kalacaklar gittikçe yalnızlığına ağlarsın daha sonra hep.
her ölüm birbirine benzer ve hep başka bir ölümü hatırlatır, ya daha önceki ölümleri ya daha sonrakileri.
bir toz parçasının izleridir silmesi zor olan. onun yaşadığı evi, yürüdüğü sokakları, düne kadar işgal ettiği o küçücük yeri doldurmak, onu silmek zordur hep. ne kadar küçükte olsa evrendeki o küçücük boşluk senin için hayatın en büyük boşluğu olur. bir toz parçası hayatını alt üst eder kimi zaman. sorgulamaların, geçmişine dönüşün, pişmanlıkların bir ölüm sonrası yapışır yakana.
her ölüm birbirine benzer sonraki ölümler hep ilk kayıplarını anımsatır sana. ilk ölüm anını yaşadıktan sonra alışkanlık olmaz, her kayıpta toprağın altından dirilir eskiler. her ölümde her gece sığınıp ağlayacağın ilk yer yine yatağın olur. ölümde alışkanlık onun boşluğuna alışmış olmaktır. ölüme alışılmaz, onun boşluğuna alışırsın sadece.
en iyi tanışmalar ilk merhabayla değil hep o son vedayla olur. ya da halk arasında kör ölür badem gözlü olur diye anımsanır bu gerçek. aslında olan onu ilk kez öldüğünde tanımış olmadır. dökülen her yaş onu bir vedayla tanımış olmanın pişmanlığıdır. onunla ilgili aklından geçen pişmanlıklarının ceremesidir. o son veda pişmanlıktır. söyleyemediklerinin, doya doya sarılamanın pişmanlığıdır.
her ölüm yaklaştığın sonun habercisidir. pişmanlığın bittikten sonra bu kez kendi sonuna ağlarsın. yeri hep eksik kalacaklar gittikçe yalnızlığına ağlarsın daha sonra hep.
her ölüm birbirine benzer ve hep başka bir ölümü hatırlatır, ya daha önceki ölümleri ya daha sonrakileri.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com