arapca fetisizmi

böyle bir şeyin var olduğuna, şahit olasıya kadar inanmazdım. arapçanın kutsal dil olduğunu düşünüp, duyduğu her arapça cümleyi dua sananlar gerçekten var!

bilmem ne dershanesinde, dershanenin sonuna geldik. dini kitap okuma kampı diye bir etkinlik yapılacaktı. ben de bazı arkadaşlarımla son kez beraber kalmak için kampa katılmaya karar verdim. dini kitap yerine j.c.grange kitabı götürdüm yanımda. ama dini kitap da bir kaç sayfa okumak zorundaydım, oraya bunu bilerek gitmiştim zaten. bir de dua ezberlememiz gerekiyormuş. ezan duası. canım sıkılıyordu, ezberleyeyim bari dedim. ezberlemeye çalışırken, yanımda oturan bir kız da benimle birlikte okuyordu kağıttan. başka bir kız "hocam arap gırtlağı yapsak puan gelir mi? haha" dedi, sonra da bana arap kökenli olduğum için * "sen araplar gibi söyleyebilir misin?" dedi. deneyeyim dedim. sonra duanın sonunu araplar gibi söyledim. hemen ardından da, "keyfe haluk" dedim yine araplar gibi. yanımdaki kız birden bağırmaya başladı. "ne diyorsun sen, dalga geçmesene! niçin dalga geçiyorsun, günah!" falan filan... neye uğradığımı şaşırdım. "keyfe haluk, nasılsın demek..." dedim. "sen duayla dalga geçtin!" dedi, hala bağırıyor ve kulağımı çınlatıyor. duayla dalga geçmediğimi, araplar gibi söylemeye çalıştığımı söyledim. dalga geçer gibi söyledin falan dedi. ulan salak, elbette sana dalga geçiyormuşum gibi gelecek, çünkü beni arapça konuşurken hiç duymadın! daha sonra bizi duymayan öğretmene dönüp, "keyfe haluk ne demek?" diye sordum. "nasılsın, keyfin nasıl demek değil mi..." dedi. onayladım ve kıza dönüp, "her duyduğunuz arapça şeyleri dua sanmayın. cahil cahil konuşuyorsunuz." dedim. bir sinirlendi... kalktı gitti. hatta sinirini alamadı, gece kalktı kapıları çarpıp yine tartıştı benimle. gerçekten çok üzülüyorum bunlara... hahaha!