necip hablemitoğlu

muhtesem insan.

kendisinden 1999-2000 ogretim yilinda ataturk ilke ve inkilaplari dersini almistim. derslerini hic kacirmazdim. o onlatirdi sinifcana dinlerdik, gec saat olmasina ragmen dopdolu olurdu dersi. dersten sonra otururduk sorularimizi yanitlatirdik. onunla konusmasi o kadar zevkliydi ki, her agzini acisinda bir seyler kapabilmek icin pur dikkat dinlerdim.

18.aralik.2002 cuma - aksam 5 *, ankara universitesi - fen ve muhendislik fakulteleri yerleskesindeki f blok girisinde 4-5 kisi, dersten cikmis ne yapsak diye dusunuyoduk. baktik necip hoca kosar adim geliyor, kapiya yakin duruyoruz diye arkadaslardan birisi kapiyi acti ona. hocam da durup halimizi-hatrimizi sordu. sonra da "arkadaslar derse gec kaliyorum, dersten sonra gorusuruz" deyip jeofizik muhendisligi bolum ogrencilerine ders vermek icin yanimizdan ayrildi. ne oldu da biz beklemedik bolumde, hatirlamiyorum. dagildik biz evlere. saat 10'da bir arkadasin aramasiyla aldim olum haberini. sabaha dek aglamistim.

99 senesindeki ilk dersinde; "arkadaslar sizi derse gelmeniz icin zorlayamam, isteginize kalmis. cogunuza gore sıkıcı bir ders zaten. hele de bu saate konmus! ancak yoklama almam lazim, bunun icin gelistirdigim yontem su; herkes adini - numarasini - bolumunu bir kagida yazsin, her ders bir torbada biriksin onlar." demisti. her ders o kucuk torbayi doldururduk. necip hoca da montunun cebine koyar siniftan ayrilirdi.

vefat ettigini ogrendigimden beri aklimdan cikmaz hic; canim hocam vuruldugunda, %90, cebinde o yoklama torbasi vardi.

allah rahmet eylesin.