hayatımın sözü

"bırakmayı öğren, mutluluğun anahtarı budur" budha

yıl 2008 hafif bulutlu bir bahar günü ben okula her zamanki gibi sırtımda çantam, gömleğim pantolonumun dışında, kıravatım göğsüme kadar indirilmiş şekilde gelmiştim. metin o gün elinde gaste diye bi gazeteyle okula gelmiş, bi kaç kişi gazate okuma bahanesiyle metinin başına toplanmıştı. gazeteyle işleri bittiğinde bende bir göz gezdirmek için onlardan istedim gasteyi. tabi bilmiyodum çevirdiğim sayfadaki sözlerin hayatımı değiştireceğini. 2. sayfanın sol alt köşesinde lila renkle yazılmış ve bir kutucuk içine alınmış o cümlecik bana olduğundan çok fazla mana hissettirmişti. hemen onu oradan yırttım cüzdanıma koydum. o gün bu gündür oradan çıkmadı.