yaran olaylar

yıllar önce bir gün arkadaşlarla toplandık, kafayı çekicez. ortamda samimi arkadaşlar, bir iki de eski kulağı kesiklerden ağır abi var. masayı kurduk, masa dediğim bir büyük sehpa, etrafında da iki büyük koltuk, takılıyoruz.

her şey gayet güzel, inceden devam ediyoruz. bir süre sonra bana bir şey oldu, film koptu bende aga. lan diyorum, fazla da içmedik ama ne oldu birden bana. oğlum dedim kendi kendime, ortamda ağır abiler var, bi rezillik çıkmadan al sen voltayı yavaş yavaş. planı da yaptım ha, kalkar bi tuvalet yaparım, sonra da eve uzarım. plan buydu, zaman uygulama zamanıydı. birden oturduğum yerden kalktım, kalkmaz olaydım.

kalktığım gibi dengeyi kaybettim tabi. balerin gibi sağ ayağımın üzerinde bi yarım daire çizerek yanımdaki koltuktaki arkadaşın üzerine dalışa geçtim. ama öyle böyle değil, hani insan bi yere falan tutunur düşerken, eğilir bükülür. ne alakası var. serbest düşüş aga, sopa gibi indim elemana, çaatt diye geçirdim kafayı. zavallı arkadaş ne olduğunu anlamadı tabi ama ben bir insanın kafasının anında şiştiğini o an gördüm. ağır çekimde ceviz gibi şişti çocuğun kafa. millet ayaklandı tabi, benim umurumda değil, iptal olmuşum. herkes elemana ilk yardım çalışmaları yaparken tuvalete doğru uzadım, işim bitince de masaya dönmeden eve doğru vurdum yola.

eve gidiş bi on beş dakika falan sürmüştür ama bende o yürüyüşle ilgili hiç kayıt yok, bildiğin hafıza kaybı. eve gelmişim ve yatmışım, bir de sabah uyandığımı hatırlıyorum.

sabah ezanıyla gözlerimi açtım. lan bi baktım, boylu boyunca türk bayrağına sarılıyım. düşünsene bendeki hali usta, bi kalkıyorsun, ezan okunuyo ve sen bayrağa sarılı halde upuzun paketlenmiş yatıyosun. aga dedim, kesin savaş falan çıktı, vuruldum ben, gömücek beni lavuklar. korkudan kıpırdamıyorum bile. bir iki dakika seyrettim kendimi öyle. sonra sonra anladım rahmetli olmadığımızı ama aklım gitti tabi.

gece kafayı gömdüğüm arkadaş da gelmiş eve, bakmış üstüm açık yatıyorum. üstüme örtecek bir şey ararken, bayramlarda falan binanın dışına asılan bayrağı görmüş, ona sarmış beni. kafası iyi diye yapmıştır dingil, yoksa o kafadan sonra nah yapardı öyle bir kıyak.

onu bunu bırak da, o gece yanımda o arkadaş değil de, ağır abilerden biri oturuyor olsaydı, harbiden o bayrağa sararlardı beni, verilmiş sadakam varmış.

söylemeden edemeyeceğim, o rakıda kesin bir şey vardı hocam, yoksa çok temiz içkim vardır.