beşiktaş

her haksız mağlubiyet sonrası kızgınlığıma ket vuramam, verilmeyen penaltımız olduğunda veya ofsayt olmayan bir golümüz verilmediğinde, yada ofsayttan yediğimiz bir golle maçı kaybettiysek ruh halimi tarif edemiyorum,
bu haksızlık rakip kim olursa olsun can atıcı bir durum, 3 mart 2013 tarihli tarihi derbi inönü stadının son derbisine yakışır bir maçtı, gönül isterdi webo nun attığı gol sayılsın ve beşiktaş son saniyede beraberliği sağlasın, en az kazanmış kadar sevinir ve bu derbi dahada unutulmaz olabilirdi,
dün gece nasıl biz galatasaray karşısında son dakika da olmayan bir penaltıya puanlar kaybettiğimizde üzüldüysek, fenerbahçe taraftarıda aynı oranda üzüldü, geçen hafta kasımpaşa aleyhine çalınan penaltıya kasımpaşalıların üzüldüğü gibi, hakem hatalarının sonucu belirlemediği maçlar izlemek en büyük isteğim,
dün akşam muhteşem bir atmosfer ve süper bir derbi izleyip son saniyede gelen golle dehşet bir sevinç yaşandı, kleberson un 90 da beraberlik golünü atıp 90+2 de tuncaydan yediğimiz golle kırılan hayallerimiz ve kalbimiz aklıma geldi, aslında futbolun adaleti var, bir şekilde bir zaman kendi adaletini kendi içinde sağlıyor.

son olarak ben süleyman seba nın baba hakkının şeref beyin beşiktaşının neferiyim. beşiktaş hiç bir zaman serdar bilgili, sinan engin ve yıldırım demirören gibilerinin takımı olmadı ve olmayacak, beşiktaş ne olursa olsun kazanmak mübahtır anlayışına inat bir duruştur, semtin kokusu tadı bile ayrıdır, bu takımın taraftarı olduğum için gurur duyuyorum.