eskişehir

bu şehir asla peşinizi bırakmaz. nereye giderseniz gidin ne yaparsanız yapın sizi takip eder ve en kederli anınızda sizi en zayıf yerinizden vurur. o an sadece eskişehirde olmak çaredir yaranıza. istasyonda oturup kaygısızca oturmayı özlersiniz veya stadyumun yanındaki basketbol sahasına gitmek istersiniz. nasıl olsa birileri vardır, alırlar beni de oyuna diyerek hiç olmadı adalara çıkarsınız, hamamyolu da olur.

ama gerçekten trenden inip etrafınıza bakınca sanki iki uzun el boğazınıza yapışmış gibidir. basketbol sahaları için de fazla yaşlanmışsınızdır, adalar kafe tarlasına dönmüştür, hamamyolu ise artık sizin için çok fazla kalabalıktır... her derdinizin çaresi sandığınız şehir aslında sizin bile değildir artık. mezun olduğunuz lise bile yabancı uzak bir anı gibi gelir size. herşeye rağmen yine de koşarak sevinçle gelirsiniz bu şehire çünkü eskişehir asla eskimez hep tazecik hep capcanlıdır.

birden yanınızdan siz geçersiniz şaşırıp bakakalırsınız kendinize ama kendiniz sizi tanımaz çünkü ilk defa görmüştür sizi. o da sizin gibi hacım der sınıf arkadaşına ve kravatını başına dolamış basket sahasına gitmektedir sonra da bir adalar turu hamamyolundan odunpazarı durağına çıkar ve atlar otobüsüne doğru evine gider...tıpkı bir zamanlar sizin yaptığınız gibi.....