bukalemundan mektuplar

aşık olmak..

sadece görüşürüz derken yanağını yanağıma değirebileceğim kadınlara aşık oldum ben. dokunamayacağım, sevmeme izin verilmeyecek kadınlardı onlar, ağızları yeni süt emmiş bebek gibi kokardı. saçlarına dokunmak zordu, bellerine sarılmak imkansız, dudaklarına dudaklarımı değirmem yok oluşumdu. varamayacak olmamdan, gülüşleri tanrının bile gücünün yetmeyeceği bir dengede cennet ile cehennemi aynı anda barındırırdı. gülüşlerine, bakışlarına, saçlarına, ağzının kokusuna, yanaklarına, ellerine o kadar aşık olurdum ki, ve aşık olduklarıma o kadar dokunamazdım ki, bedenini çıplak hayal etmek o kadınların, hem onursuzluk dolu hem de zamanın yetmediği bir hayaldi.