ankara

ulan nasıl da güzel yağıyor kar ankara ya,
ufak ufak pamuk şekerlerini birileri koparıp koparıp bırakıyor yukarıdan kafamıza sanki..
her biri farklı, her birinin değişik bir öyküsü var sanki..
kısacık hayatlarında rüzgara inat, ağaçlara inat, insanlara inat yerle bir olmak için süzülürken kararlı bir şekilde,
her birinin ayrı bir sahibi var sanki, ölmüş, yaşayan, yaşayacak..
sanki her biri canlılar için gönderiliyor yukarıdan,
her biri nefes almış, alan ve alacaklar için...

can yücel..