konstantinos kavafis

yaşlılığın şairidir çünkü en önemli şiirlerini 45 yaşından sonra yazmaya başlamıştır. yaşlılığı da pek doğal olarak onun yazdıkları kadar iyi anlatan az şiir vardır. duvar metaforu yaşlılık kavramına çok yakışmıştır bir şiirinde, artık 40 lı yaşlarına meriven dayamış olan kavafis'in. belki de eşcinsel duygularının günümüz dünyasına olan yabancılığını anlatmak istemiştir, kendi bedeni içine sıkışmış olan bu özgür ruh...

DUVARLAR

Düşünmeden, acımadan, utanmadan
kocaman yüksek duvarlar ördüler dört yanıma.

Ve şimdi oturuyorum böyle yoksun her umuttan.
Beynimi kemiriyor bu yazgı, hep bu var aklımda;

oysa yapacak bunca şey vardı dışarda.
Ah, önceden farketmedim örülürken duvarlar.

Ama ne duvarcının gürültüsü, ne başka ses.
Sezdirmeden, beni dünyanın dışında bıraktılar.