diş teli

en iyisi çirkinliğin de vuku bulduğu 14-15 yaşları arasında takmaktır. şöyle en güzel çağ 18-19 da takılırsa o güzel ve çekici kahkahaların yerini ağız içi dolusu teller alır ki kötü bir şeydir bu.

tek çene önemli değil o kadar çift çene kötü. tek çene tecrübesine binaen, üst çene gayet iyidir. acıtır zorlar. her ay telleri sıkıştırma olayı var galiz sözler edilebilir. ortodontistin rahat tavırları ünitte acı çekerken acayip zorunuza gider. bir içsel hüzün yaşar insan.

estetik olayına girdiği için durum rahatlatıcı özelliği vardır aynı zamanda. iyi yönden bakılsın. bardağın dolu tarafı yani.

sonra aradan bir buçuk yıl geçer ve teller çıkar. aynanın karşısında dişler pırıl pırıl falan. tabii temizlik önemli. dişinde tel olup sararmış şeffaf telli insanları hayatımdan çıkarmışımdır. pisliği sevmem.

bir de işin acı yanı dişler çarpık olmayıp gayet iyi düzgün durumda iken içeride gömülü kalmış dişler için idealist bir ortodondist panoramik filmde bunu görüp ünite yatırıp hemen ölçü aldırıp mis gibi iki süt dişini çekip güzelim dişlerin üzerini telle kaplayıp damağı yarıp içerideki gömük iki dişe tel takıp 1 yıl boyunca o tellerle sürükleye sürükleye dişleri aşağı çekme olayı vardır ki işte bu benim başıma gelmiştir. 1 ayın iki haftasını acıdan ağlayarak yemek yiyememekten 43 kiloya düşerek 1,5 yılın geçmesine sebep olmuştur.

neyse ki içeriden gelen dişler acayip güzeldi.

bütün çarpık dişliler ortodontik tedaviye girişsin, sağlam bir güzellik katar dişler yüze. ok. kib. by.