oyun

köşe yazarı bekir coşkun un 5 ekim 2012 tarihli yazısının başlığı.

--spoiler--
Şöyle oldu:
Türk tarafına düşen bomba patladı.
Ölenler oldu.
Halkta panik başladı.

Bunun üzerine Türkiye de yönetim olağanüstü toplantılarla tepki gösterdi.
Televizyonlar sabaha kadar yayınlarını sürdürdüler.
Askeri birlikler sınıra gönderildi.
iktidar TBMMden tezkere geçirerek Suriye sınırından girdi.

Bunun üzerine salondakiler alkışladılar.
Herkes birbirini kutladı.
" Çok iyi oldu yani " dediler.
Kırmızı suratlı sivil generaller, yapanların elini sıkarak Hakikaten bu kadar mı güzel olur diyerek kutladılar.

Çünkü bu okuduğunuz önceki gün Akçakale de olan değil.

27 Haziran da Brookings te üç düşünce kuruluşunun Pentagon öncülüğünde tasarladıkları savaş oyunu idi.

Aynısı oldu yani.

Demek ki bildiler olacakları!.

*

Bir de utanmadan Türkiyenin egemenlik hakkı diyorsun.

Dün TBMM den geçen tezkere, çok önceden ABD de yazıldı ya.

Hangi egemenlik?.

*

Tetikçi olarak kullanıldığını bilmeyen var mı?.

*

Diyelim ki Özgür Suriye Ordusu’nun komutanı nerede?.

istanbul da.

Ellerine bomba, silah, havan, kurşun veren kim?.

Sen.

Suriyeli isyancılara eğitim kampları açan, donatan, yaralananları getirip düzelten, yediren, giydiren, sırtlarını okşayan, geri gönderen?..

Türkiye.

Öbür yerler gibi, Akçakale nin öte yanındaki bölgeyi isyancılar ele geçirince zil takıp oynayan kimdi?..

Senin bakanın.

Böylece Suriye nin kendi iç meselesinde sokak çatışmalarının içine kadar sızıp savaşın tarafı olan kim peki?..

*

Eee

Top mermisi düşünce niye kızacaksın?.

Oyun öyle.

*

Ama ne yapabiliriz?.

Bu topraklardaki gelişmemiş halkların ortak yazgısıdır bu.

Yaşamları ile oyun oynanır.

Dünyaları oyuncaktır.

Canları alınır.

Çocukları çalınır.

Kanları pazarlanır.

Bir oyunun önemsiz sıradan parçalarıdır onlar.

*

işte, izliyorsunuz oyunu.

Burası tam da orta yeri.

--spoiler--