mevlana

birçok insanın iki yüzlülüklerini tüm dünyanın görmesine en çok vesile olan kişidir. ona gösterilen ilgi, hoşgörü, sevgi, saygının hiçbir zaman mensup olduğu dine gösterilmemesi de tuhaftır. mevlana'yı peygamber sıfatlarıyla donatanlar muhakkak onu övmek istiyordurlar lakin, o söyleyeceğini söylemiştir zaten..

"Yaşadığım müddetçe kur-an'ı kerim'in kölesiyim, seçilmiş insan hz. Muhammed'in yolunda toz parçasıyım."

mevlana'ya gösterilen hoşgörü ve sevgi islam dinine neden gösterilmez hep merak ederim. ya da binlerce kilometre uzaklardan seb-i arus törenleri için gelenler neden islamın gereklerini yerine getirmez. ya da müslüman olmaz. en azından cuma namazına gitmez. hoşgörü abidesini anıp da hoşgörüsüzlük sergilemek ne kadar tezatlıktır...

burada tezat olan bir şeyler daha var sanki. chp'nin atatürk'ün kurduğu partiyiz deyip şakşakçılık ve provakatörlük yapması ya da deniz baykal yüzünden çoğu kişi tarafından antipatik görülmesi gibi.

tuhaf memleket türkiye vallahi. biz belki de oksijen yerine azot soluyarak yaşıyoruz. ben bu ülkedeki hiçbir şeyin normal olduğunu düşünmüyorum..

(bkz: gerçek)